่สนใจเงาสะท้อนจากกระจกที่แขวนอยู่บนผนังอย่างหนาแน่น
ตอนนี้เองผมก็ได้เห็นสิ่งที่ตัวเองเคยเตะล้มไปเมื่อครั้งก่อนชัดเจนขึ้น มันคือเตาไฟที่ภายในเต็มไปด้วยผ้าขาวสำหรับห่อศพ
ผมกวาดตามองเพียงครู่เดียวโดยไม่ได้ให้ความสนใจมากนัก รีบติดตามลุงอวี๋ไปยังห้องนอน
ลุงอวี๋ยกเท้าถีบประตูเต็มแรง พร้อมกับตะโกนเสียงต่ำเย็นยะเยือก
“ป้า ผมมาส่งป้าไปสู่สุคติ!”
และในเสี้ยววินาทีนั้น ร่างของผมก็แข็งทื่อไปทั้งตัว
เพราะภาพที่เห็นตรงหน้าคือ มีร่างของสามคนถูกแขวนคอห้อยอยู่ภายใต้พัดลมเพดานกลางห้อง
ไม่สิ ต้องเรียกว่าสามดวงวิญญาณ
ทั้งสามสวมอาภรณ์สีขาว มีเชือกป่านรัดอยู่รอบลำคอ
ร่างของพวกมันเบียดชิดกัน ห้อยแกว่งอยู่ใต้พัดลม
ศีรษะก้มต่ำ คอเอียงผิดธรรมชาติ ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ
แม้แต่ลุงอวี๋ยังชะงักไปครู่หนึ่ง สีหน้าปรากฏแววตกใจเล็กน้อย
ผมมองภาพนั้นแล้วก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา
“บ้าเอ๊ย…ผีแขวนคอ…!”
และทันทีที่เสียงของผมดังขึ้น ดวงวิญญาณทั้งสามที่เคยก้มหน้านิ่งพลันเงยขึ้นพร้อมกัน
ใบหน้าของพวกมันขาวโพลน ปากอ้ากว้างจนผิดรูป ลิ้นสีแดงคล้ำแลบออกมาอย่างน่าขนลุก
ดวงตาสีเทาขุ่นเบิกกว้างจ้องมองพวกเราอย่างแข็งกร้าว แลดูสยดสยอง
ร่างที่แขวนอยู่เริ่มสั่นไหวดิ้นรน
เท้าเหยียดสะเปะสะปะ ลำตัวที่ถูกแขวนไว้แกว่งไปมาเหมือนกำลังดิ้นสุดชีวิต
มือของพวกมันยื่นออกมาหมายจะคว้าผมและลุงอวี๋อย่างบ้าคลั่ง
ริมฝีปากอ้าออกขยับ แต่ไร้ซึ่งเสียงใดเล็ดล
