สนาต่อกัน ท่านจึงรับผมเป็นศิษย์
ส่วนเรื่องของเขานั้น ที่ต้องรออีกสามวันเพราะต้องรอวันที่เหมาะสม
พอถึงเวลานั้น อาจารย์จะลงมือส่งพวกเขาไปสู่สุคติเอง
จริงๆ แล้วผมเองก็ไม่ได้เข้าใจเรื่องพวกนี้มากนัก อาจารย์ก็ไม่ได้บอกอะไรมาก ผมจึงอธิบายให้ละเอียดไปกว่านี้ไม่ได้ ทำได้เพียงบอกให้พี่เฉาสบายใจเท่านั้น
พี่เฉาดูตื่นเต้นเป็นอย่างมาก ดวงตาแดงก่ำด้วยอารมณ์พลุ่งพล่าน
เขาบอกว่า สิบสองปีแล้ว ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง
ในที่สุดครอบครัวของพวกเขาก็จะได้พบกันอีกครั้ง
อารมณ์ของพี่เฉาที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วทำให้ผู้โดยสารที่เหลือในรถพากันหวาดหวั่น
โดยเฉพาะเมื่อได้ยินคำอย่าง ‘รถบัสผี’ ‘หลับใหลชั่วนิรันดร์’ และ ‘อุบัติเหตุ’
ทำให้หลายคนออกอาการหวาดวิตกอย่างเห็นได้ชัด
ถึงขนาดที่มีผู้โดยสารสองคนลงจากรถก่อนถึงป้ายที่จะลง
เมื่อรถจอดที่ป้ายโรงพยาบาลเขตสาม ผมก็ลงจากรถ
พี่เฉามองส่งผมด้วยความรู้สึกขอบคุณอย่างสุดซึ้ง จนกระทั่งผมหายลับไปจากสายตา
ผมเดินตรงไปยังตึกผู้ป่วยในของโรงพยาบาลเพื่อดูอาการของลุงอวี๋
เมื่อมาถึง ผมพบว่าลุงอวี๋อาการดีขึ้นมากแล้ว
เขากำลังเก็บข้าวของเตรียมตัวออกจากโรงพยาบาล
เมื่อเห็นผมมาเยี่ยม ลุงอวี๋ก็ดูดีใจไม่น้อย โดยเฉพาะเมื่อเห็นว่าผมดูแข็งแรงขึ้น สีหน้าสดใสขึ้น เขาก็ดูจะเข้าใจทันทีว่าปัญหาของผมได้รับการคลี่คลายแล้ว
ผมพยักหน้าเบาๆ บอกว่าสี่มหาเคราะห์ของผมถูกยับยั้งไว้ชั่วคราว
ตราบใดที่ผมยังคงสั่งสมพ