คำรามต่ำ ก่อนจะพุ่งตรงเข้าหาผมด้วยความเร็วสูง!
ผมสบตากับมันเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะตัดสินใจยกกระบี่กระดูกปลาฟันออกไปสุดแรง!
ผีตนนั้นเคลื่อนที่เชื่องช้า ขณะที่ผมเคลื่อนไหวได้รวดเร็วกว่า
เพียงชั่วพริบตา กระบี่กระดูกปลาของผมก็แทงทะลุหน้าผากของมัน
เสียง “ปัง!” ดังสนั่น ร่างของมันแตกสลายราวกับลูกโป่งแตก ก่อนจะกลายเป็นเปลวเพลิงสีฟ้าลอยหายไป
แต่ในขณะเดียวกันผีอีกตนจากบันไดชั้นบนก็กระโจนเข้าใส่ผม
มันเคลื่อนที่เร็วกว่าตนแรก และพุ่งชนผมจนล้มลงกับพื้น
ศีรษะของผมกระแทกกับพื้นเสียงดัง “กึก!”
มันอ้าปากกว้างยื่นตรงมายังลำคอของผม
ผมพยายามดิ้นรน แต่เห็นได้ชัดว่ากำลังจะถูกกัดเข้าเต็มๆ
ทันใดนั้นเอง หวังชุ่ยก็พุ่งเข้ามา
“รุ่นพี่ ระวัง!”
เธอเอื้อมมือคว้าหัวของผีตนนั้น ดึงมันออกจากตัวผม
การกระทำของเธอช่วยชีวิตผมไว้อีกครั้ง
ผมฉวยโอกาสนี้กำกระบี่กระดูกปลาแน่น แล้วแทงทะลุคางของมันสุดแรง
เสียง “ปัง!” ดังอีกครั้ง หัวของมันระเบิดเป็นเปลวเพลิงสีฟ้า ก่อนจะสลายหายไป
“รีบไป!”
ผมไม่มีเวลาขอบคุณหวังชุ่ย เพียงรีบลุกขึ้นยืนแล้วกระชากแขนเธอ เพราะผมเห็นว่าผีจากสามทิศทางที่เหลือกำลังคลานมาถึงจุดตัดของบันได
พวกมันส่งเสียง
