อกมา หวังใช้วิธีเดียวกับที่เคยใช้บนดาดฟ้า ใช้กระบี่กระดูกปลาเพื่อตรวจจับพลังอาฆาต
บางทีมันอาจนำทางให้เราออกจากวังวนนี้ได้อีกครั้ง!
ผมมองไปรอบๆ แต่ความเข้มของแสงจากกระบี่กระดูกปลากลับไม่มีความแตกต่างเลย
ดูเหมือนว่าวิธีนี้จะใช้ไม่ได้ผลแล้ว
หวังชุ่ยที่เห็นดังนั้นลองเป่าลมหายใจเย็นออกไปทางซ้ายและขวา
หมอกขาวไหววูบเล็กน้อย แต่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แถมหลังจากที่เธอเป่าลมออกไปไม่กี่ครั้ง ร่างของเธอก็ดูอ่อนแอลงอย่างเห็นได้ชัด
เธอส่ายหัว มองไปรอบๆ ทางเดินที่ถูกปิดล้อม ทั้งบันไดขึ้นและลงดูเหมือนกันไปหมด
สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวล
“จบแล้ว…เราติดอยู่ที่นี่อีกครั้ง” เธอพูดด้วยน้ำเสียงหมดหวัง
“หลังจากที่ฉันตาย ฉันก็ติดอยู่ในห้องชันสูตรบนชั้นสองมาตลอดสองวัน ทุกครั้งที่พยายามหนี ฉันจะถูกเฉินกั๋วฝูจับกลับไปเสมอ เมื่อกี้พี่เสี่ยวอวี่บอกว่าถ้าฉันพารุ่นพี่ออกจากห้องเก็บตัวอย่างได้ รุ่นพี่จะพาฉันออกไปจากที่นี่ได้ แต่เราติดอยู่ในภาพลวงตาอีกแล้ว! แถมพี่เสี่ยวอวี่ยังลงไปที่ชั้นใต้ดินชั้นสองแล้วด้วย จะทำยังไงดี!” หวังชุ่ยร้อนใจจึงพยายามเป่าลมหายใจเย็นไปรอบๆ หวังจะทำลายภาพลวงตานี้
แต่กลับไม่มีผลอะไรเลย
คำพูดสุ
