ดท้ายของเธอดึงดูดความสนใจของผมทันที ‘เสี่ยวอวี่ไปที่ชั้นใต้ดินชั้นสอง!?’
แค่ชั้นใต้ดินชั้นแรกก็เต็มไปด้วยสิ่งสยองขวัญมากมาย แล้วที่ชั้นใต้ดินชั้นสองล่ะ
มันต้องมีบางสิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นซ่อนอยู่แน่!
เสี่ยวอวี่เลือกไปที่นั่น บางทีเธออาจจะพยายามถ่วงเวลาบางสิ่งที่อันตรายเอาไว้
เธอปฏิบัติต่อผมดีมาโดยตลอด ไม่เคยคิดร้ายกับผมเลย
แต่ตอนนี้ผมทำได้แค่เก็บความรู้สึกนี้ไว้ในใจ และมุ่งเน้นไปที่การหาทางออก
ผมหันกลับไปบอกหวังชุ่ย “ทางออกไม่ได้มีแค่ทางเดียวหรอก พวกเราต้องออกไปจากที่นี่ได้แน่!”
พูดจบ ผมก็คว้าประตูหนีไฟของชั้นสี่แล้วกระชากมันออก
อยากลองดูว่าพอจะเข้าไปภายในอาคารของชั้นสี่จากตรงนี้ได้ไหม แล้วใช้ทางเดินหลักลงไปยังชั้นล่าง
เสียงบานพับที่เก่าและขึ้นสนิมดังลั่นไปทั่วทางเดิน
แต่สิ่งที่ผมเห็นเมื่อประตูเปิดออก กลับทำให้ผมหยุดชะงัก ไม่สามารถก้าวไปข้างหน้าหรือถอยหลังได้เลย…
