นเย็นยะเยือกราวกับสายลมจากโลกแห่งความตาย แต่หลังจากนั้น คลื่นลมอันหนาวเหน็บก็กวาดผ่านไปทั่วบริเวณ
พริบตานั้น พื้นที่ดูเหมือนสูงเพียงเมตรกว่าๆ ในตอนแรกกลับกลายเป็นดาดฟ้าที่สูงกว่าสิบเมตร!
ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำให้ผมรู้สึกเวียนหัวไปหมด
มือที่จับอยู่กับขอบหน้าต่าง แท้จริงแล้วคือราวเหล็กของดาดฟ้า
เมื่อผมหันกลับไปมองอีกครั้ง ฉากรอบตัวยังคงบิดเบี้ยวอย่างต่อเนื่อง
ผมแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง
ผมยืนอยู่บนแท็งก์น้ำสำรองที่ตั้งอยู่บนดาดฟ้าของตึกทดลอง ไม่ใช่ห้องเครื่องมือ ไม่ใช่ชั้นใต้ดิน แต่เป็นดาดฟ้า
ข้างๆ มีบันไดเหล็กนำลงไปด้านล่าง
ด้านล่างของบันไดมีซากราวเหล็กที่ถูกรื้อวางตั้งอยู่เป็นแนวตั้ง
ถ้าหากเมื่อครู่ผมไม่ลังเล และกระโดดลงไปจริงๆ ผมคงร่วงลงไปปักเข้ากับกองเศษเหล็กพวกนั้น ถูกแทงทะลุร่างตายอย่างสยดสยองแน่นอน!
แค่คิดก็ทำให้เหงื่อเย็นไหลออกมาเต็มแผ่นหลัง
ผมหายใจลึกๆ พยายามตั้งสติ แต่ยังคงไม่เข้าใจว่าผมขึ้นมาที่นี่ได้อย่างไร
ทุกอย่างช่างประหลาดเหลือเกิน!
หวังชุ่ยดูเหมือนจะมั่นใจแล้วว่าเราอยู่ที่ไหน
“รุ่นพี่เจียงหนิง ที่นี่คือดาดฟ้าจริงๆ เรารีบลงไปตามบันไดเหล็กเถอะ ที่นี่อันตรายมาก!”
ผมสูดลมหายใจเย็นเ
