คร่งเครียดขึ้นเรื่อยๆ
ดูเหมือนยังมีบางสิ่งในห้องนี้ที่กำลังเล่นตลกกับผมอยู่
ผมพยายามคิดถึงทุกเรื่องที่เคยได้ยินเกี่ยวกับ ‘ผีบังตา’
แต่ความรู้ของผมเกี่ยวกับเรื่องนี้มีเพียงแค่คำบอกเล่าของผู้เฒ่าผู้แก่ในวัยเด็กเท่านั้น ไม่รู้เลยว่าควรจะรับมือกับมันอย่างไร
เมื่อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู
ไม่มีสัญญาณ…
ผมไม่สามารถติดต่ออาจารย์เพื่อขอความช่วยเหลือได้ จึงตัดสินใจลองพึ่งตัวเอง
แต่ไม่ว่าผมจะเดินไปทางไหนก็เหมือนวนเวียนอยู่ในห้องเก็บตัวอย่างนี้ รอบตัวมีเพียงร่างไร้วิญญาณที่ลอยขึ้นลงอยู่ในขวดแก้ว
แสงสีม่วงจากหลอดไฟค่อยๆ อ่อนลงเหมือนกับมันกำลังจะดับลงในไม่ช้า…
ผมเห็นร่างไร้วิญญาณภายในขวดแก้วขยับไหวเล็กน้อย
ผมมั่นใจว่าตัวเองไม่ได้ตาฝาด แต่กลับคิดว่าการเคลื่อนไหวนั้น…เป็นฝีมือของเหล่าวิญญาณ
บางทีพวกเขาอาจยังคงอยู่ที่นี่
หลังจากตายลง ร่างของพวกเขาถูกนำมาทำเป็นตัวอย่าง บางทีวิญญาณของพวกเขาอาจยังคงสิงสู่อยู่ในขวดเหล่านั้น
เหล่าวิญญาณอาจถูกขังอยู่ที่นี่มาเป็นเวลานานจนเต็มไปด้วยความคับแค้น
เมื่อพวกเขาเห็นว่าผมดวงอ่อน ชะตาเปราะบางจึงต้องการกักขังผมไว้ที่นี่
อาจจะเพื่อหยอกเล่นหรือทรมาน...
ก่อนหน้านี้ที่ผมเปิดเผยธรรมนาม
