ขณะมองเงาร่างที่กำลังโบกมือเรียก ผมตัดสินใจอย่างกล้าหาญ
ต้องการให้เข้าไปหางั้นหรือ
ได้ อย่างงั้นฉันก็จะเข้าไปหาแก!
แทนที่จะต้องทนทุกข์ทรมานกับความหวาดกลัวในสภาพแวดล้อมที่กดดันเช่นนี้ สู้เดินหน้าเผชิญหน้ากับมันยังดีกว่า
อย่างไรเสีย ชะตาชีวิตผมก็ต้องข้องแวะกับวิญญาณอยู่แล้ว ซ้ำในมือยังมีเครื่องมือปราบวิญญาณร้ายอีก
ผมยืนปรับจังหวะหายใจอยู่สามวินาที
จากนั้นก้าวเดินไปยังเงาร่างที่กำลังโบกมือให้ผมทีละก้าว ทีละก้าว
ขณะที่ระยะห่างระหว่างเราค่อยๆ ลดลง รูปร่างของมันก็ค่อยๆ ชัดเจนขึ้น
มันเป็นผีผู้ชาย หัวเอียงไปข้างหนึ่ง
ไม่สวมเสื้อผ้า หน้าอกไม่มีผิวหนัง ด้านในว่างเปล่า…
นี่คือวิญญาณที่ถูกทำเป็นตัวอย่าง ซึ่งถูกควักเอาอวัยวะภายในออกมาจนหมดสิ้น
หัวใจของผมเต้นแรงด้วยความหวาดหวั่น แต่ยังคงก้าวเดินไปข้างหน้าอีกสองก้าว
แต่แล้ว เมื่อระยะห่างระหว่างผมกับมันเหลือเพียงห้าถึงหกเมตร ผมก็สังเกตเห็นบางอย่างผิดปกติ
ข้างหลังของมัน…มีเงาของบางสิ่งอีกมากมายซ้อนอยู่!
จำนวนก็ไม่ใช่น้อยๆ รู้สึกว่าน่าจะมีสักเจ็ดถึงแปดตน
พวกมันยืนอยู่ในความมืดมิดจนแทบมองไม่เห็นอะไรเลย
ผมหยุดชะงักทันที
ถ้าตนเดียว ผมมั่นใจว่าสู้ได้
ถ้าเป็นสองตน
