มเข้าไปในขวดแก้วนั้น
ต้องการให้ผมเป็นเหมือนพวกมัน ถูกแช่ไว้ในฟอร์มาลิน กลายเป็นตัวอย่างไร้ชีวิต
ให้ตายสิ ผมประเมินความอาฆาตของพวกมันต่ำเกินไป
ตอนแรกผมคิดว่าพวกมันแค่ต้องการหลอกหลอนและกลั่นแกล้งผมเล่น
แต่ตอนนี้ชัดเจนแล้ว…พวกมันต้องการฆ่าผม!
ผมเห็นใบหน้าของมันไม่ชัดเจนเพราะระยะทางที่ห่างไกล แต่ผมรู้ว่าไม่ควรเข้าไปใกล้เด็ดขาด
ผมตัดสินใจหันหลังและรีบวิ่งไปอีกทาง
แต่ไปได้ยังไม่ไกล เงานั้นก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าผมอีกครั้งในท่าเดิม!
มือหนึ่งจับขอบฝาครอบแก้ว อีกมือกวักเรียกผมให้เข้าไปหา
ผมแข็งค้างอยู่กับที่…
ผมถูกผีบังตา ไม่ว่าผมจะวิ่งไปทางไหนก็จะพบกับเงาร่างนี้เสมอ
ผมสูดหายใจลึก แม้ในใจจะหวาดกลัว แต่ก็ได้ตัดสินใจครั้งสำคัญ
ในเมื่อหนีไปไม่ได้…ก็จะไม่หนีอีกต่อไป
แทนที่จะวิ่งหนีอย่างตื่นตระหนก ผมควรจะเผชิญหน้ากับมัน
และที่สำคัญ ผมยังมีกระบี่กระดูกปลาเล่มนี้…กระบี่ที่สลักอักขระขับไล่วิญญาณสิบแปดตัว
