กพรวดขึ้นมาพร้อมกับตะโกนประโยคเมื่อครู่
เขาชะงักไปเล็กน้อยเหมือนไม่เข้าใจสิ่งที่ผมพูด
หรืออาจเป็นเพราะเขากลายเป็นวิญญาณอาฆาตไปแล้ว จึงไม่สามารถรับรู้คำพูดของผมได้อีกต่อไป
“นักเรียนแย่ๆ แบบเธอนี่มัน!”
พูดจบ เขาก็อ้าปากกว้าง แล้วพุ่งกระโจนเข้าใส่ผมเต็มแรง!
พลังเย็นยะเยือกที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างเขาทำให้ผมรู้สึกเหมือนถูกกดจนหายใจแทบไม่ออก
แรงกดดันจากเขาหนักหน่วงราวกับจะบดขยี้ผมให้แหลกคามือ
แต่ผมไม่มีทางเลือก ไม่มีที่ให้ถอยอีกแล้ว ทำได้แค่เผชิญหน้าอย่างตรงไปตรงมา
ผมภาวนาให้น้ำมนต์ออกฤทธิ์เร็วๆ พร้อมกับแทงกระบี่กระดูกปลาไปข้างหน้าเต็มแรง
ผมเล็งตรงไปยังร่างของเฉินกั๋วฝู!
แต่เหมือนเขาจะรับรู้ได้ถึงพลังของกระบี่เล่มนี้จึงรีบหลบออกไปในพริบตา ก่อนจะลอยค้างอยู่บนโต๊ะเรียนห่างจากผมประมาณสองเมตร จากนั้นก็กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก “นักเรียนแย่ๆ แบบเธอ พกอาวุธผิดกฎหมายมาโรงเรียนด้วยงั้นหรือ”
ขณะพูด เขาก็เผยให้เห็นฟันแหลมคมที่เรียงตัวกันเต็มปาก
ผมจ้องเขาเขม็ง ก่อนจะแค่นเสียงหัวเราะเย็นชา
จากนั้นก็สูดลมหายใจลึกก่อนจะตะโกนออกไป “เอาไว้ส่งแกไปลงนรกไงล่ะ”
นี่ไม่ใช่เพียงเพื่อข่มขู่เขาเท่านั้น แต่เพื่อเสริมสร้า
