ความเจ็บปวด รีบพลิกตัวหลบไปอีกด้าน
เฉินกั๋วฝูพลาดเป้า มีดผ่าตัดปักลงบนพื้นแทน
แต่เขาไม่หยุดแค่นั้น เขาหมุนตัวกลับ และเงื้อมีดขึ้นอีกครั้ง
ครั้งนี้ เขาเล็งมาที่หัวใจของผมโดยตรง!
แต่ในขณะที่เขากำลังจะฟันลงมา เขากลับสั่นสะท้านอย่างรุนแรงเหมือนบางสิ่งกำลังทำให้เขาหมดเรี่ยวแรงลงฉับพลัน
ดูเหมือนน้ำมนต์กำลังเริ่มออกฤทธิ์! นี่เป็นโอกาสที่ผมไม่อาจปล่อยให้หลุดมือไปได้
เมื่อศัตรูกำลังอ่อนแอ จงรีบลงมือซ้ำ!
ผมง้างเท้าเตะออกไปเต็มแรง
เฉินกั๋วฝูกระเด็นไปด้านหลัง ล้มลงกับพื้นทันที
ผมไม่ปล่อยให้เขาตั้งตัว รีบคว้ากระบี่กระดูกปลา และกระโจนเข้าโจมตีซ้ำ!
เขายังคงมึนงงอยู่ และร่างกายของเขาก็เริ่มสูญเสียเรี่ยวแรง
ไอสีดำที่เคยปกคลุมตัวเขาค่อยๆ จางหายไป พลังงานเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมาจากร่างเขาก็เริ่มลดลงเช่นกัน
ผมจ้องไปที่เขา ก่อนจะเล็งกระบี่ไปที่หัวใจ จากนั้นก็แทงลงไปเต็มแรง
เสียงกรีดร้องอันเจ็บปวดของเฉินกั๋วฝูดังก้องไปทั่วห้อง!
ไอสีดำพวยพุ่งออกมาจากแผลของเขาไม่หยุด
บริเวณที่ถูกกระบี่กระดูกปลาแทงมีเสียง “ฉี่ๆๆ” ดังขึ้น เหมือนบางสิ่งถูกเผาไหม้
ผมมองดูใบหน้าของเขาที่บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด
ชายผู้เคยเป็นอาจารย์วิชาก
