ลงบนร่างของกระต่ายตัวแทน
ไม่กี่วินาทีต่อมาเฉินกั๋วฝูใช้มีดผ่าตัดกรีดลงไปอีกสองสามครั้ง
จากนั้นเขาก็ควักหัวใจเล็กๆ ของกระต่ายตัวแทนออกมาจากช่องอก
หัวใจดวงนั้นชุ่มไปด้วยเลือด
แต่เขากลับมองมันด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น “เล็กไปหน่อย แต่ก็ไม่ควรปล่อยให้เสียเปล่า”
พูดจบ เขาก็ดึงหน้ากากอนามัยลง ก่อนจะโยนหัวใจที่เปื้อนเลือดเข้าปากในคำเดียว แล้วเคี้ยวมันอย่างไม่ลังเล
เสียง “หนึบหนับ“ ดังขึ้นเมื่อเขาบดเคี้ยวเนื้อสดๆ
ภาพนั้นทำให้ผมรู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว
ถ้าหากกระต่ายตัวแทนไม่ได้ช่วยบังสายตาให้ผม
ถ้าหากเฉินกั๋วฝูไม่ตกหลุมพรางและถูกลวงด้วยมนต์บังตา
ตอนนี้คนที่ถูกชันสูตรคงเป็นผม และคนที่เขากำลังกินหัวใจอยู่ตอนนี้…ก็คงเป็นผมเช่นกัน
‘พี่กระต่าย ขอโทษด้วยนะ ถ้าจัดการเรื่องนี้ได้แล้ว ผมจะหาสถานที่ดีๆ ฝังพี่อย่างสมเกียรติ’
ผมคิดในใจ พลางจ้องมองเฉินกั๋วฝูที่ยังคงเคี้ยวหัวใจต่อไป
แต่หลังจากเคี้ยวไปได้สักพัก เขาก็หยุดและคายบางสิ่งออกมา
ดูเหมือนว่าร่างกายของเขาจะเริ่มแสดงปฏิกิริยาผิดปกติ
เฉินกั๋วฝูส่ายหัวเล็กน้อย ร่างของเขาเริ่มเซไปมาเหมือนกับรู้สึกไม่สบาย
ผมหรี่ตาลง นี่อาจเป็นสัญญาณว่าน้ำมนต์กำลังออ
