นี้ เขาไม่ได้ดูอ่อนแอเลย!
ไม่ได้…ยังไม่ถึงเวลาที่ผมจะเคลื่อนไหว
ตราบใดที่เขายังไม่พบตัวผม ผมต้องอดทนรอ
ผมไม่ควรปล่อยให้ตัวเองถูกพบเพียงเพราะความใจร้อน
แต่ก่อนที่ผมจะทันได้คิดอะไรต่อ เฉินกั๋วฝูก็ตะโกนออกมา เสียงของเขาเต็มไปด้วยความโกรธและอาฆาต “เจียงหนิง! เด็กหนีเรียนอย่างเธอรีบออกมาซะ มาเข้าเรียนกับอาจารย์เดี๋ยวนี้!!!”