นส่องอยู่ ทำให้พอเห็นรอบๆ ได้รางๆ
ผมจ้องตาไม่กะพริบ
ประมาณสิบวินาทีต่อมา เสียงฝีเท้ายิ่งดังและใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
ทันใดนั้น เงาดำก็ปรากฏขึ้นที่หน้าประตู
ในเสี้ยววินาทีนั้นหัวใจของผมเต้นแรงจนแทบหลุดออกจากอก
มือขวาของผมกำกระบี่กระดูกปลาแน่น
แต่วินาทีถัดมาผมกลับต้องตกตะลึง และจ้องประตูด้วยความไม่เชื่อสายตาตัวเอง
เพราะเมื่อเงาดำนั้นก้าวออกมาจากเงามืด ผมพบว่ามันไม่ใช่วิญญาณร้าย และก็ไม่ใช่มนุษย์
แต่เป็น…ไก่!
เป็นไก่ตัวหนึ่งที่เดินเชิดหน้า หางโค้งงอน
แม้ผมจะมองเห็นไม่ชัด แต่ก็สัมผัสได้ว่าไก่ตัวนี้ไม่ธรรมดา
มันต้องเป็นไก่ตัวผู้ขนาดใหญ่แน่นอน
ผมสับสนอย่างมาก ทำไมจู่ๆ ถึงมีไก่ปรากฏตัวในตึกทดลองนี้ได้
ไก่ตัวนั้นยืนอยู่หน้าประตูเพียงครู่เดียว ก่อนจะส่งเสียง “กุ๊กๆ” แล้วหมุนตัวเดินเข้ามาในห้องชันสูตรที่ผมซ่อนตัวอยู่
เสียงฝีเท้าของมันดัง “แกร็กๆๆ” ชัดเจน
ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมเสียงฝีเท้าก่อนหน้านี้ถึงฟังดูแปลกๆ
มันเป็นเสียงกรงเล็บไก่กระทบกับกระเบื้อง!
ผมมองไก่ตัวนั้นอย่างระมัดระวังโดยไม่ขยับตัวแม้แต่น้อย
นี่มันอะไรกัน หรือว่าสิ่งสกปรกที่อยู่ในอาคารนี้จะเป็นไก่?
ผมคิดในใจ พลางจับกระบี่กระดูก
