ีต่อร่างกายและชะตาของผมอย่างมหาศาล
เมื่อสูบบุหรี่ไปได้ครึ่งมวน ผมก็ดับมันด้วยปลายรองเท้า
ผมพึมพำกับตัวเองว่า “เป็นพรหรือเป็นภัย อย่างไรก็ไม่อาจเลี่ยง”
พูดจบ ผมก็หยิบกรงกระต่ายขึ้นมาแล้วมุ่งหน้าไปยังตึกทดลอง
ตึกทดลองของมหาวิทยาลัยมีทั้งหมดหกชั้น
สี่ชั้นเป็นห้องทดลองทางการแพทย์และห้องชันสูตร
ส่วนสองชั้นล่างซึ่งอยู่ใต้ดินเป็นที่เก็บศพและห้องเก็บตัวอย่าง
ตอนนี้อาคารทั้งหลังถูกปิดตาย เมื่อมองจากระยะไกล มันเหมือนอาคารที่ยืนเดียวดาย
ผมเดินมาถึงหน้าอาคาร แต่ยังไม่เข้าไปใกล้
ผมทำตามคำแนะนำของอาจารย์ โดยหาที่เงียบสงบและปลอดภัยก่อน
จากนั้นหยิบอุปกรณ์ที่เตรียมไว้ล่วงหน้า
ผมเผายันต์สีเหลืองที่อาจารย์ให้มา เก็บเถ้ากระดาษใส่ลงในขวด และเติมน้ำลงไป
จากนั้นผมหยิบกระต่ายออกมาจากกรงโดยไม่สนใจว่ามันจะเต็มใจหรือไม่ ก่อนจะพูดกับมันว่า “ขอโทษนะ เจ้ากระต่าย”
พูดจบ ผมบังคับปากมันให้เปิดออก และกรอกน้ำมนต์ลงไป
กระต่ายพยายามดิ้นรนสุดชีวิต แต่สุดท้ายผมก็สามารถกรอกน้ำมนต์เข้าไปในท้องของมันได้มากกว่าครึ่ง
หลังจากที่มันดื่มน้ำมนต์เข้าไป มันก็เหมือนกับสูญเสียจิตวิญญาณไปในทันที
มันหยุดดิ้นรน ดวงตากลายเป็นเหม่อลอยไร้
