่าครั้งก่อนๆ มาก ผมแทบไม่ต้องออกแรงเลย
เมื่อเธอขึ้นมาถึงฝั่ง ผมก็สัมผัสได้ถึงความเย็นเฉียบที่แผ่ออกมาจากตัวเธอ
เธอมีใบหน้าขาวซีดน่ากลัว และบรรยากาศรอบตัวเธอก็ทำให้ผมรู้สึกหวาดหวั่นอย่างบอกไม่ถูก
เมื่อเธอถูกดึงขึ้นมาบนฝั่งกลับต่างจากวิญญาณจมน้ำสี่ตนแรกอย่างสิ้นเชิง
หลังจากขึ้นมาบนฝั่ง เธอไม่ได้เตะไก่ที่ตายแล้วกลับลงไปในทะเลสาบ แต่เธอกลับมองตามเชือกมาทางผม
ด้วยประสบการณ์หลายๆ ครั้ง ผมจึงซ่อนตัวได้ดีมาก
หลังจากดึงเธอขึ้นฝั่ง ผมก็กลั้นหายใจโดยอัตโนมัติ ร่างกายไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย แต่ความรู้สึกที่ผมได้รับจากเธอเหมือนกับเธอรู้ว่ามีคนอยู่หลังแปลงดอกไม้ รู้ว่าผมซ่อนตัวอยู่ตรงนั้น
เธอยืนอยู่ริมฝั่งโดยไม่ขยับเขยื้อน และจ้องมาทางผมนิ่งๆ เป็นเวลาสี่ถึงห้านาที
ผมรู้สึกขนลุกเกรียวไปทั้งตัว ทุกลมหายใจต้องระมัดระวังอย่างที่สุด
ผมถึงกับต้องใช้มือปิดปากและหายใจออกมาอย่างแผ่วเบา
ความเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมาจากเธอซึมเข้าสู่ร่างกายของผมเป็นระยะ
ผมรู้สึกกังวลใจและกลัวจนแทบขยับไม่ได้ กลัวว่าเธอจะพุ่งเข้ามาหาผมในพริบตา
มือข้างหนึ่งของผมถือธูปไว้แน่น ส่วนอีกข้างสัมผัสกระบี่กระดูกปลา
หลังจากยืนมองอยู่นาน เธอก็ห
