้ามอง เห็นปลาขนาดใหญ่ไม่กี่ตัวโผล่ขึ้นมาในเงาของก้อนเมฆที่บดบังแสงอาทิตย์ ปลาพวกนั้นลอยอยู่กลางทะเลสาบโดยไม่ว่ายไปที่อื่นเลย
“เห็นครับ ตัวใหญ่มากเลย”
แต่คำพูดต่อมาของอาจารย์ซ่งกลับทำให้ผมตกใจ
“ตัวใหญ่น่ะใช่ แต่ไม่มีตัวไหนเป็นของจริง มันคือลิงน้ำทั้งนั้น”
“อะไรนะครับ ละ…ลิงน้ำ?”
ผมเบิกตากว้างก่อนจะมองปลากลางทะเลสาบอีกครั้งด้วยความไม่อยากเชื่อ ปลาพวกนั้นยังคงโผล่หัวขึ้นมาและลอยวนอยู่ตรงกลาง
ดูยังไงมันก็คือปลา…
อาจารย์ซ่งหรี่ตาแล้วพูดต่อ “ลิงน้ำพวกนี้ต่างจากเพื่อนของนายที่จมน้ำตายตรงที่มันไม่สามารถขึ้นฝั่งได้ พวกมันทำได้เพียงวนเวียนอยู่กลางทะเลสาบและรอเหยื่อคนต่อไปที่จะมาเป็นตัวตายตัวแทนของพวกมันเท่านั้น…”
