เขากำลังเลี้ยงผี?
ผมนึกถึงฉากจากหนังบางเรื่องขึ้นมา แต่ไม่ได้พูดอะไรออกไป
อาจารย์ซ่งไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม เขาเพียงหันหลังเดินกลับเข้าห้องของตัวเอง ก่อนบอกว่าพรุ่งนี้เขาจะมาปลุก
ผมหันมองประตูห้องที่ล็อกไว้ ความรู้สึกคล้ายกลิ่นของกระดาษที่ถูกเผาคละคลุ้งออกมา
จู่ๆ ความรู้สึกวังเวงก็แล่นเข้ามาในใจ ความคิดเรื่องการเลี้ยงผีเริ่มเด่นชัดขึ้นในหัวของผม
ผมสูดหายใจลึก ก่อนกลับเข้าห้องของตัวเอง
ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม ขอแค่ไม่ไปยุ่งกับมันก็พอ
ผมมาที่นี่เพื่อปกป้องชีวิตของตัวเอง เรื่องอื่นผมไม่อยากสนใจ
ร่างกายที่อ่อนล้าทำให้ผมล้มตัวลงนอนบนเตียงอย่างอ่อนแรง พลางย้อนคิดถึงเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นในวันนี้
วันนี้เป็นวันที่เต็มไปด้วยความผันผวน โชคดีที่ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี สุดท้ายผมยังได้อาจารย์ซ่งเต๋อไฉเป็นอาจารย์คอยชี้นำ
ตอนนี้เมื่อมีอาจารย์ซ่งคอยหนุนหลัง ผมคิดว่าสิ่งที่ค้างคาในชีวิตน่าจะได้รับการแก้ไขอย่างสมบูรณ์
แต่ผมยังคงสงสัยว่าเสี่ยวอวี่ต้องเผชิญกับปัญหาอะไรถึงไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้
ความอ่อนล้าพาผมเข้าสู่นิทราอย่างรวดเร็ว
คืนนั้นผมไม่ได้ยินเสียงอะไรจากด้านนอกเลย แต่ผมกลับฝัน
ในความ
