เขามิให้ทำชั่วก็เท่านั้น”สิ้นเสียง จู่ๆ เขาก็ยกมือขึ้นมาแนบฝ่ามือบนหน้าผากของไท่ซั่งคุนหลุน การเคลื่อนไหวนั่นรวดเร็วอย่างยิ่ง ไท่ซั่งคุนหลุนตอบสนองไม่ทันอย่างสิ้นเชิงเรือนผมยาวของไท่ซั่งคุนหลุนปลิวสยาย สองตาเบิกโพลง ภาพมากมายสะท้อนอยู่บนนัยน์ตา ขณะที่ทั้งร่างตกอยู่ในสภาพเหม่อลอย….ณ โลกสวรรค์ ขุนเขาเขียวขจีกับธารน้ำใสสะอาดอวดโฉมใต้ท้องนภาสีคราม ยอดเขาสูงต่ำทอดตัวเป็นเส้นโค้งอันงดงามเส้นแล้วเส้นเล่าบนโลกหล้า แม้แต่เมฆหมอกก็มิอาจบดบังพวกมันจนมิดบนยอดเขาลูกหนึ่ง ราชันมรรคานิพพานกับฟ้าดินสรวลกำลังนั่งประจันหน้ากัน ระหว่างกลางของทั้งสองคนมีสุราหนึ่งไหกับชามสุราสองใบ“คิดไม่ถึงว่าหลังจากท่านเข้าร่วมกับวิถีเซียนแล้วจะมีเวลาว่างจนไปบ่มสุรา ต้องขอบอกเลยว่า สุรานี้รสชาติไม่เลว” ฟ้าดินสรวลถอนหายใจ แล้วหยิบไหสุราขึ้นมารินเติมให้ตนเองอีกหนึ่งชามราชันมรรคานิพพานลูบเคราแล้วเอ่ยว่า “วิถีเซียนแสวงหาใจที่บรรลุธรรม การสัมผัสฟ้าดินและธรรมชาติก็เป็นการฝึกบำเพ็ญอย่างหนึ่ง ไม่เหมือนกับวิถียุทธ์ที่ให้ความสำคัญกับกายเนื้อเท่านั้น อีกอย่างอาตมาก็ปล่อยวางความยึดติดในอำนาจแล้ว ยามนี้นอกจากฝึกบำเพ็ญ ก็ปลูกดอกไ
