ผมยังถูกพวกวิญญาณตามรังควานจนตัวเองเอาตัวไม่รอดเลย ถ้าผมมีความสามารถจัดการได้ ก็คงไม่ต้องมาขอความช่วยเหลือจากเขาหรอก
ขณะนั้นเองอาจารย์ซ่งก็หันมามองผมด้วยสายตาแปลกๆ อีกครั้ง ก่อนจะพูดต่อว่า “แน่นอนว่า นายมันก็แค่คนธรรมดา จะไปจัดการพวกวิญญาณเหล่านั้นได้ยังไง
“แต่นายก็เป็นคนที่ศิษย์น้องของฉันแนะนำมา ฉันดูแล้วนายก็พอมีหัวคิดอยู่บ้าง เอาแบบนี้ละกัน! ตอนนี้ฉันกำลังต้องการผู้ช่วยพอดี นายมาเป็นศิษย์ฉันแล้วทำงานเป็นลูกมือฉัน ฉันจะสอนวิชาเอาตัวรอดให้ จากนั้นนายก็จะสามารถหาโชคเอง ต่ออายุให้ตัวเองได้ และยังจะได้เป็น ‘คนเก็บศพ’ เหมือนฉัน ว่าไงล่ะ”
ได้ยินคำพูดนี้ ผมถึงกับอึ้งไป นี่เขาคิดจะรับผมเป็นศิษย์เหรอ แต่ให้ผมเป็นศิษย์คนแก่ที่นิสัยขี้โมโหแบบเขาเนี่ยนะ แถมยังต้องเป็นคนเก็บศพ? พูดตรงๆ ผมไม่อยากทำเลยสักนิด เป้าหมายของผมคือการเป็นหมอ ความพยายามตลอดหลายปีที่ผ่านมาก็เพื่อจะได้เข้าทำงานในโรงพยาบาลใหญ่ ไม่ใช่มาเป็นคนเก็บศพ…
ยิ่งกว่านั้น นี่เพิ่งเป็นครั้งแรกที่เราสองคนเจอกันแท้ๆ! อาจารย์ซ่งกลับเอ่ยปากเองว่าอยากรับผมเป็นศิษย์ ทำไมกันล่ะ เพราะผมหน้าตาดีงั้นเหรอ แถมยังไม่คิดจะเก็บเงินผมเลย ห
