รือเป็นเพราะเขาต้องการลูกมือไว้ช่วยงาน
ผมรู้สึกว่าเรื่องในโลกนี้มันไม่น่าจะง่ายขนาดนั้น หรือว่า…เขาสนใจในดวงชะตาที่มีเคราะห์ร้ายของผม เพราะก่อนหน้านี้ตอนที่เขาดูดวงให้ผม เขามองผมด้วยสายตาตื่นเต้นแปลกๆ
หรือว่าดวงของผมจะมีผลดีกับเขา
อาจารย์ซ่งเห็นผมนิ่งเงียบไป สีหน้าของเขาก็ดูขุ่นมัวขึ้นทันที “ไอ้หนุ่ม ยังมัวคิดอะไรอยู่อีก ชีวิตของนายเหลือเวลาอีกแค่สองวันเท่านั้น ถ้าอยากรอด นายก็ต้องเรียนรู้วิธีหาโชคเอง แต่ในเมืองนี้ คนที่จะสอนนายเรื่องพวกนี้ได้มีแค่ฉัน ซ่งเต๋อไฉ คนเดียว ไม่มีใครอื่น!”
ผมเงยหน้าขึ้นมองอาจารย์ซ่งที่มีสีหน้าทะนง ก่อนจะเอ่ยถามว่า “อาจารย์ซ่ง ที่ท่านจะรับผมเป็นศิษย์คงมีเงื่อนไขอะไรสินะ”
อาจารย์ซ่งได้ยินคำถามก็ชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็ยิ้มบางๆ แล้วตอบกลับว่า “นายก็ไม่ได้โง่นี่ เงื่อนไขน่ะมีแน่นอน เพราะวิชาของฉันไม่ได้ถ่ายทอดให้ใครง่ายๆ ถ้านายเป็นศิษย์ฉัน ฉันจะสอนวิชาป้องกันตัวเองให้ แต่หลังจากนั้นภายในห้าปี ชีวิตของนายจะเป็นของฉัน นายต้องทำงานให้ฉัน ฉันสั่งให้นายไปทางซ้าย นายไม่มีสิทธิ์ไปทางขวา แม้วันใดฉันสั่งให้นายไปตาย นายก็ต้องไป ถ้านายขัดคำสั่ง ฉันจะเป็นคนเอาชีวิตนา
