ชื่อของลุงอวี๋ เขาก็คงไม่สน
ในที่สุด ผมก็ช่วยจับปลาตัวใหญ่นั้นขึ้นฝั่งได้สำเร็จ
ซ่งซือโถวดูตื่นเต้นมาก เสียงดังลั่นเหมือนอยากให้นักตกปลารอบข้างรู้ว่าเขาตกปลาตัวใหญ่ได้
แต่คนตกปลารอบๆ กลับทำหน้าเฉยเมย บางคนถึงกับมองเขาด้วยสายตาดูแคลน เหมือนจะรำคาญที่เขาเอาแต่โอ้อวด
ผมยืนเงียบๆ อยู่ข้างๆ ไม่พูดอะไร และจงใจหลีกเลี่ยงไม่ให้เหยียบเงาของเขา เพื่อไม่ให้เกิดเรื่องไม่พอใจ
ซ่งซือโถวโอ้อวดอยู่พักใหญ่ ก่อนจะจับปลาตัวใหญ่ใส่ถุงตาข่าย
จากนั้นเขาตบมือสองที หันมามองผม พร้อมพูดว่า “ดูจากท่าทาง นายเข้าใจอะไรได้ดีนะ แล้วรู้ตัวไหมว่าตัวเองเจอเรื่องอะไรเข้า”
ผมพยักหน้ารับและพูดออกไปตามตรง “รู้ครับ วันนี้ผมมาที่นี่ ก็เพื่อขอให้คุณลุงช่วยผมให้พ้นภัย”
แต่ซ่งซือโถวกลับหัวเราะเบาๆ ก่อนส่ายหน้า “พ้นภัยเหรอ คงไม่ต้องแล้วละ รอยศพมันขึ้นมาถึงคอแล้ว ยังไงนายก็ตายแน่”
เขาหยุดไปครู่หนึ่งก่อนพูดต่อ “แต่ไอ้หนุ่ม นายก็ไม่เลวนะ เอาโชคดีมาให้ฉันตั้งตัวเบ้อเริ่ม เพราะงั้นฉันจะช่วยคุ้มครองนายหนึ่งคืน ให้มีชีวิตต่อได้อีกวัน ถ้านายอยากอยู่ก็อยู่ ถ้าไม่อยากอยู่ก็เรื่องของนาย…”
คำพูดของซ่งซือโถวตรงไปตรงมา ไม่มีอ้อมค้
