อมหรือคำหวานใดๆ เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นคนจริงใจ
และผมก็ชอบคุยกับคนที่ตรงไปตรงมาแบบนี้ แต่แค่คืนเดียวคงไม่พอ เพราะผมต้องการหลุดพ้นจากการถูกผีอย่างจางเฉียงตามหลอกหลอน
ผมจึงตัดสินใจพูดต่ออย่างไม่อ้อมค้อมเช่นกัน “คุณลุงครับ ช่วยคนก็ต้องช่วยให้สุด นำส่งพุทธก็ต้องให้ถึงตะวันตก[1] ลุงอวี๋บอกให้ผมมาหาคุณ เขาบอกว่าถ้าคุณช่วยผมได้ เขายอมทำเหยื่อตกปลาคนตายให้คุณสามเดือน พร้อมทั้งเก็บความลับของคุณไว้ไม่บอกใคร”
ซ่งซือโถวได้ยินดังนั้น เขาก็เริ่มลูบเคราแพะเล็กๆ บนคาง ก่อนหรี่ตาจ้องผม “ลุงอวี๋…หมายถึงอวี๋หลงใช่ไหม เจ้านั่นมันตัวดีเลยจริงๆ แต่…เขาพูดจริงเหรอว่าจะช่วยทำเหยื่อตกปลาคนตายให้ฉันสามเดือน”
ผมพยักหน้าตอบ “ลุงอวี๋บอกผมตอนอยู่ที่โรงพยาบาล เขาว่าคุณลุงฝีมือดีกว่าเขามาก ถ้าคุณลุงยอมช่วย ยังไงก็ต้องจัดการเรื่องที่เกิดกับผมได้แน่ พอเขาออกจากโรงพยาบาล เขาจะทำเหยื่อให้คุณลุงสามเดือนเต็ม”
ซ่งซือโถวได้ฟังดังนั้น ดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย พร้อมแสดงสีหน้าร้อนรน “อวี๋หลง เจ้านั่นเข้าโรงพยาบาลเหรอ”
พอเห็นเขาดูตื่นตัวขึ้น ผมก็รู้ทันทีว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับลุงอวี๋ไม่ได้เลวร้ายเหมือนที
