่อง เรื่องที่ผมเจอลุงอวี๋ เรื่องใช้อาหารเซ่นผีส่งวิญญาณ แต่กลับถูกวิญญาณชายชราขัดขวาง
ต่อมาก็เล่าเรื่องที่เราหนีไปหลบในห้องอาถรรพ์แล้วลุงอวี๋ได้รับบาดเจ็บ รวมไปถึงเหตุการณ์ที่ผมเจอรถบัสผีขณะพาลุงอวี๋ไปโรงพยาบาล
ผมเล่าอย่างละเอียด แทบไม่ข้ามแม้แต่จุดเล็กน้อย
ซ่งซือโถวฟังจนจบ ขมวดคิ้วอย่างเคร่งเครียด ระหว่างฟังเขายังเหลือบมองผมด้วยสายตาฉงนเป็นระยะ สีหน้าแปลกประหลาด
สุดท้าย เขาขอวันเดือนปีเกิดของผมไปตรวจดู
“ฉันจะดูว่านายเป็นคนดวงอ่อนหรือมีดวงดึงดูดพวกผี”
หลังตรวจดู เขาอุทานพร้อมบ่นว่า “นายมีดวงบ้าอะไรวะเนี่ย! ทั้งฆาต คม ภัย และร้ายรวมครบหมด ดวงห่วยขนาดนี้ยังไม่ตายอีก? ซ้ำยังสอบติดแพทย์ด้วย? นี่ถ้าไม่ใช่บรรพบุรุษส่งเสริม ก็คงแค่บังเอิญโชคดีแบบสุดๆ”
พูดจบ ซ่งซือโถวกลับชะงักไปคล้ายคิดอะไรได้ เขาเก็บเบ็ดตกปลา หยุดการตกปลาอย่างกะทันหัน จากนั้นลูบเคราแพะเล็กๆ พร้อมจ้องมองผมด้วยสายตาประหลาดที่ทำเอาผมรู้สึกไม่สบายใจ
เขาเลียริมฝีปากเบาๆ ระหว่างมองมา สีหน้าดูเหมือนเริ่มตื่นเต้น
สายตาแบบนั้นทำให้ผมรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว ขายังต้องเกร็งแน่นโดยไม่รู้ตัว
จู่ๆ ก็รู้สึกว่า เขากำลังคิดวางแผนอะไรบางอย่างเ
