กี่ยวกับผม
แต่เรื่องสอบเข้ามหาวิทยาลัยแพทย์ได้ ผมมั่นใจว่าเพราะความพยายามของตัวเองล้วนๆ!
‘ผมจำไม่ได้หรอกนะว่าใช้เวลาหลายวันหลายคืนเรียนหนักแค่ไหนถึงสอบติดมาได้ แต่บอกเลยว่าผมไม่ได้โชคดีหรือฟลุคอะไรทั้งนั้น’
ถึงผมจะไม่ได้พูดออกไป แต่ในใจก็รู้สึกไม่ค่อยพอใจกับคำพูดของเขา
อย่างไรก็ตาม คำพูดของเขาก็ชัดเจนว่า ดวงชะตาของผมไม่ดีและนำพาเรื่องร้ายๆ มาให้
ในที่สุดซ่งซือโถวก็ละสายตาจากผม กลับสู่ท่าทีสงบอีกครั้ง เขาจับมือซ้ายของผมขึ้นมา ตรวจดูเส้นลายมือและข้อมือ
เส้นลายมือผมไม่เข้าใจหรอกว่าเขาดูอะไร แต่บนข้อมือกลับมีรอยจ้ำดำๆ คล้ายรอยศพ
เขาจ้องมองอยู่นานก่อนจะส่ายหัวแล้วพูดขึ้นว่า “ไอ้หนุ่ม เรื่องที่นายเจอนี่มันหนักกว่าที่ฉันคิดไว้อีก”
เขาถอนหายใจเล็กน้อยก่อนพูดต่อ “ตามดวงชะตา นายควรตายไปนานแล้ว แต่ที่อยู่มาจนถึงทุกวันนี้ได้ คงไม่ใช่เพราะไอ้โง่อวี๋หลงช่วยปกป้องนายหรอก แต่เป็นเพราะแฟนเก่าของนายต่างหากที่ช่วยปกป้องนายไว้”
ได้ยินแบบนั้น ผมถึงกับอึ้งทันที
แฟนเก่าผมกำลังปกป้องผมอยู่เหรอ
ผมจ้องมองซ่งซือโถวด้วยสายตาสงสัย ก่อนจะเบิกดวงตากว้าง พร้อมถามด้วยความไม่เข้าใจ “คุณลุง หมายความว่ายังไง
