ยชีวิตเขาที่สะพานเสี่ยวไป๋ มีกระทั่งคลิปวิดีโอสั้นๆ ที่ค่อนข้างวุ่นวาย หลายคนตะโกนเรียกชื่อจางเฉียง แต่สุดท้ายก็ช่วยเขาไว้ไม่ได้
ในคืนเดียวกันนั้น อาจารย์เฉินกั๋วฝู ผู้สอนวิชากายวิภาค จมน้ำเสียชีวิตในบ่อเก็บศพ แต่ไม่มีภาพบันทึกเหตุการณ์
ที่น่าประหลาดคือ ตำแหน่งศพของอาจารย์เฉินกั๋วฝูอยู่ตรงจุดเดียวกับที่เคยใช้แช่ศพของเสี่ยวอวี่
ในกลุ่มสนทนาเล็กๆ ของเพื่อนในห้องเรียน หลายคนกำลังพูดคุยกันถึงเรื่องนี้
มีคนตั้งข้อสงสัยว่าศพหญิงที่เราศึกษาในคาบกายวิภาควันนั้นอาจมีบางอย่างผิดปกติ
บางคนพูดถึงผมว่าหายไปจากชั้นเรียนก่อน จากนั้นก็มีการเสียชีวิตของจางเฉียงและอาจารย์เฉินกั๋วฝูตามมา
ถึงขั้นมีบางคนแท็กชื่อผมในกลุ่ม แต่สองสามวันนี้ผมวุ่นวายกับการถูกผีตามจนไม่มีอารมณ์ไปอ่านบทสนทนาในกลุ่มเลย
หลังจากดูข้อความในมือถืออยู่สักพัก เครื่องก็ร้อนจนน่ากลัว ผมจึงต้องปิดเครื่องแล้วเอนตัวพิงเบาะบนรถบัส
แม้ว่าผมจะอดนอนมาทั้งคืน แต่ความกระวนกระวายใจทำให้ผมไม่มีทีท่าว่าจะง่วงเลย
ในเมื่อรถบัสรอบนี้มีผู้โดยสารไม่มาก ผมจึงเลือกนั่งที่ใกล้กับที่นั่งคนขับมากที่สุด
จากนั้นผมก็ลองถามคนขับว่า “พี่ครับ รู้จักรถบัสสาย ‘330’ ไหม
