สาม จางเฉียงดูเปลี่ยนไป เขาไม่ได้ดูแข็งทื่อเหมือนในตอนแรกอีกแล้ว แถมยังใช้มือเช็ดปากก่อนจะพยักหน้าให้ผมพลางเอ่ยว่า “อร่อยมาก อร่อยจริงๆ!”
แม้ว่าน้ำเสียงของเขาจะยังฟังดูแปลกๆ อยู่ แต่ผมสังเกตได้ว่าการเปลี่ยนแปลงในตัวเขาเริ่มชัดเจนขึ้น ผมจึงรีบนำอาหารคนตายจานที่สี่มาเสิร์ฟต่อทันที
‘ผัดผักน้ำมันเนื้อวัว’
ลุงอวี๋เคยบอกไว้ว่า ‘ผีกินผัก ไร้โรคไร้ภัย’ ผักจานนี้ถูกจัดวางเป็นรูปตัวอักษร ‘人’ และกลิ่นของน้ำมันเนื้อวัวก็ฉุนมาก แต่สำหรับจางเฉียงที่เป็นผี กลิ่นนี้กลับดึงดูดเขาอย่างยิ่ง
เขาไม่แม้แต่จะใช้ตะเกียบ คว้าผักด้วยมือเปล่ากินอย่างรวดเร็ว ขณะเดียวกันผมก็สังเกตเห็นว่ามือของเขาที่เคยบวมพองยุบลงแล้ว แม้แต่เล็บก็ดูสั้นลงมาก ราวกับว่าเริ่มกลับคืนสู่สภาพปกติ
เขายังกินไปพลางพ่นลมหายใจที่มีควันดำจางๆ ออกมา ดูเหมือนว่าเขากำลังจะกลับมาเป็นปกติในไม่ช้านี้
ผมมองดูสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า รู้สึกตื่นเต้นจนใจเต้นแรง
เมื่อจางเฉียงกินอาหารคนตายจานที่สี่เสร็จ เขายังถามผมด้วยตัวเองว่า “มีอีกไหม” พร้อมบอกว่าเขาอยากกินต่อ
ผมดีใจจนแทบจะกระโดดตัวลอย “นายอยากกินก็ดีแล้ว!” ผมรีบนำอาหารคนตายจานที่ห้ามาเสิร์ฟทัน
