ูดตัวเองไหม” ผมถามกลับทันที
หากไม่ใช่เพราะผมอยากรู้เรื่องของ ‘ผู้หญิงน่ากลัว’ ที่เขาพูดถึง ผมคงลงมือจัดการเขาไปแล้วตั้งแต่แรก
ฆ่าคนผมคงไม่กล้า แต่เพื่อเอาชีวิตรอด ฆ่าวิญญาณเร่ร่อนสักตน ผมไม่คิดมากหรอก
วิญญาณชายชราเงียบไปชั่วขณะเหมือนจนคำพูด แต่ก็ยังพยายามจะแก้ตัว ผมไม่อยากฟังและไม่คิดจะให้โอกาสเขาอธิบาย
“พูดมาให้หมด!
“เมื่อคืน แกเห็น ‘ผู้หญิงน่ากลัว’ คนนั้นมีลักษณะยังไง สูงแค่ไหน แล้วในมือเธอถืออะไรอยู่ไหม” ผมยิงคำถามสามข้อรวดเดียว
ในสภาวะเป็นตาย วิญญาณชายชราไม่กล้าแม้แต่จะรีรอ เขารีบตอบกลับมาด้วยเสียงสั่นเครือ “เธอ…เธอสวยมาก ที่ใต้หางตาข้างซ้ายมีไฝน้ำตาเล็กๆ…รูปร่างสูงโปร่งได้สัดส่วน…อ้อ ใช่แล้ว! เธอถือ…ถือร่มกระดาษสีดำอยู่ในมือ!”
เมื่อได้ยินแบบนั้น ใจผมก็เหมือนหล่นวูบ ผมอดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเข้าลึกไปด้วยความตกใจ…
คำบรรยายที่วิญญาณชายชราบอก ลักษณะนั้นแทบจะเหมือนกับเสี่ยวอวี่แฟนเก่าของผมทุกประการ
ใต้หางตาข้างซ้ายของเสี่ยวอวี่มีไฝน้ำตาเล็กๆ ซึ่งทำให้ใบหน้าของเธอมีเอกลักษณ์และดูมีเสน่ห์มากขึ้น
นอกจากนี้ เธอยังมีรูปร่างสูงโปร่ง และทุกครั้งที่เธอออกมาเจอผม เธอจะถือร่มกระดาษสีดำติดตัวเสมอ
