ของแก แล้วโยนแกลงน้ำไปแทนตัวเขาเดี๋ยวนี้เลย!”
พูดจบ วิญญาณชายชราก็ขยับก้าวเข้ามาใกล้ผมอีกสองก้าว สายตาของเขาเต็มไปด้วยการคุกคาม
เขาพูดว่า เมื่อคืนมี ‘ผู้หญิงน่ากลัวคนนั้น’ อยู่ เขาถึงไม่กล้าทำอะไรผม
แต่เมื่อคืนผมไม่เห็นผู้หญิงคนไหนอยู่รอบตัวเลย หรือไม่ก็อาจจะมี แต่ผมมองไม่เห็นเอง…
แล้วผู้หญิงที่ปรากฏตัวขึ้นนั้นคือใคร
ใครกันที่ปกป้องผม ใครที่ตามติดผม
ในหัวผมพลันนึกถึงใบหน้าของเสี่ยวอวี่แฟนเก่าของผม พร้อมกับกลิ่นฟอร์มาลินจางๆ ที่ผมได้กลิ่นเมื่อคืนตอนที่ชายชราวิ่งหนีไป
ผมยังไม่ตอบรับคำขู่ของเขาทันที แต่ถามกลับด้วยน้ำเสียงนิ่ง “ผู้หญิงน่ากลัวคนนั้นที่คุณพูดถึง เธอหน้าตายังไง แล้วเมื่อคืนเธออยู่ที่ไหน”
ชายชราหรี่ตามองผมอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงแหบต่ำ “หน้าตาสวยทีเดียว ดูดีมาก
“แต่ฉันคิดว่าเธอเองก็คงเอาตัวไม่รอด คืนนี้คงมาไม่ได้แล้ว
“แกฟังฉันนะ รีบเอาเนื้อในตะกร้าออกมาให้ฉันกิน ไม่อย่างนั้น ฉันจะคว่ำโต๊ะของแก แล้วจับแกโยนลงน้ำเดี๋ยวนี้!”
