การจ้างคนให้ช่วยงานแล้วต้องจ่ายค่าตอบแทน มันก็เป็นเรื่องธรรมดา แต่เงินสองหมื่น ผมจะไปเอามาจากไหนกัน
ผมพูดด้วยความลำบากใจว่า “ลุงอวี๋ ผมไม่มีเงินมากขนาดนั้น ฐานะทางบ้านก็ไม่ดี ลุงพอจะลดให้ได้ไหมครับ”
จากนั้นผมก็อธิบายสถานการณ์ของตัวเองให้ลุงฟังอย่างคร่าวๆ บอกว่าผมไม่มีทางหาเงินสองหมื่นได้เลย
ในตอนแรก ผมคิดว่าลุงอวี๋คงจะต่อรองราคากับผมสักหน่อย หรือไม่ก็อาจจะให้ผมไปกู้เงินออนไลน์มา แต่ใครจะรู้ ลุงอวี๋แค่ยิ้มแล้วพูดอย่างสบายๆ พร้อมโบกมือเบาๆ ว่า “ไม่ต้องรีบร้อน ถ้าลุงอยากหาเงินอย่างเดียว คงไม่มานั่งขายหมึกอยู่หน้ามหาวิทยาลัยแบบนี้หรอก ลุงให้ผ่อนจ่ายได้ ค่อยๆ ใช้คืนเมื่อไหร่ก็ได้ หรือจะรอจนกว่านายทำงานมีเงินแล้วค่อยจ่ายก็ยังได้ ลุงไม่ต้องการให้เขียนใบยืนยันหนี้อะไรทั้งนั้น
“แต่สองหมื่นนี่ ลดให้ไม่ได้ นายแค่พยักหน้าตอบตกลงกับลุงก็พอ”
เมื่อได้ยินคำพูดของลุง ผมก็ถึงกับงงไปพักใหญ่ ทำธุรกิจแบบนี้ก็มีด้วยเหรอ ให้ติดหนี้ได้แล้วยังไม่ต้องเขียนใบยืนยันหนี้อีก ขอแค่พูดตกลงปากเปล่า?
‘ต่อให้ขึ้นศาลก็แพ้อยู่ดี แบบนี้มันต่างอะไรกับการให้ฟรี’
ผมคิดอย่างแปลกใจ ลุงอวี๋เห็นสีหน้าผมก็ยิ้มออกมา
