ตอนที่ได้ยินคำว่า ‘ไม่รับเงินสด’ รู้สึกเหมือนมีฟ้าผ่าลงมาบนหัว อารมณ์ตอนนั้นเหมือนกำลังเล่นรถไฟเหาะ
ทั้งที่กำลังจะจ่ายเงินสำเร็จแล้วแท้ๆ แต่พ่อค้าหมึกกลับมาบอกตอนวินาทีสุดท้ายว่าไม่รับเงินสด?
“ลุงครับ ใน WeChat ผมไม่มีเงินหรอก เอาเงินนี่ไปเถอะ!”
ถึงในใจจะร้อนรนแค่ไหน แต่ภายนอกผมพยายามทำตัวให้ดูสงบนิ่ง
พ่อค้าหมึกเช็ดมือเสร็จ แล้วหันมายิ้มให้ผมอีกครั้ง เขากดเสียงลงต่ำ พูดว่า “พ่อหนุ่ม เหรียญนำวิญญาณแบบนี้ ลุงรับไว้ไม่ได้หรอก! หมึกไม้นี้ ลุงคิดแค่สองหยวนพอ ส่วนเหรียญนั่นเก็บไว้ใช้เองเถอะ จะเป็นโชคดีหรือโชคร้ายก็ขึ้นอยู่กับตัวเองแล้วละ”
พูดจบ พ่อค้าก็ดึงธนบัตรสองหยวนออกจากมือผม โดยที่ไม่แตะต้องเหรียญนั้นแม้แต่น้อย
คำพูดของพ่อค้าหมึกทำให้ผมรู้สึกหวาดกลัวยิ่งขึ้น
“เหรียญนำวิญญาณ?”
นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ยินคำนี้ และผมก็ไม่เข้าใจเลยว่ามันหมายความว่าอะไร
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือเลยหกโมงเย็นไปแล้ว
ทั้งร่างเหมือนถูกปล่อยลมออก ผมหมดแรงไปทั้งตัว
ถึงจะเดาได้ตั้งแต่แรกแล้วว่าเหรียญนี้ต้องมีอะไรบางอย่างไม่ชอบมาพากล และจำเป็นต้องรีบใช้ให้หมด ผมจึงหาร้านที่ใกล้ที่สุดและเพื่อจ่ายเหรียญนี้ออกไ
