ม่สามารถขยับได้เลย
เฉินกั๋วฝูเพียงเอื้อมมือออกไปก็คว้ามันขึ้นจากพื้นได้อย่างง่ายดาย
เขาจ้องมองกระต่ายในมือด้วยความงุนงง ดวงตากลวงลึกของเขามองมันอย่างสงสัย
“เจียงหนิง…ทำไมผอมจัง ตัวก็เบาไปหมดเลย?”
แน่นอนว่ากระต่ายพูดไม่ได้ และผมเองก็ไม่โง่พอที่จะตอบกลับไป
เฉินกั๋วฝูชะงักไปชั่วขณะก่อนจะพูดต่อ “ไม่พูดก็ไม่เป็นไร…อาจารย์จะสอนเธอผ่าศพเอง”
พูดจบ เขาก็อ้าปากสูดลมหายใจจากกระต่ายตัวแทน
ผมเห็นได้ชัดเจนว่ามีไอสีขาวพวยพุ่งออกจากปากและจมูกของกระต่าย
หลังจากที่เขาดูดกลืนไอนั้นไป กระต่ายก็ดูอ่อนแรงลงในทันที ดวงตามันหรี่ลงเหมือนกำลังจะตาย
เฉินกั๋วฝูขมวดคิ้วก่อนจะพูดขึ้นว่า “เจียงหนิง…ร่างกายของเธออ่อนแอจังเลยนะ?”
