เจียงฉางเซิงสนทนากับไป๋ฉีอยู่หนึ่งชั่วยามก็บอกให้นางออกไป แต่ก่อนนางออกไป เขาก็ถ่ายทอดศาสตร์ยอดโอสถบางส่วน ส่งตรงเข้าไปในสมองของนางด้วย ให้นางเอาเวลาไปฝึกปรือเอาเองไป๋ฉียินดีปรีดา เทียบกับระดับขั้นบำเพ็ญสูงขึ้น นางชอบหลอมโอสถมากยิ่งกว่าเสียอีก หลอมโอสถดีจะตายไป ทำให้พลังเพิ่มพูนได้เร็วขึ้นแล้วก็ยังเอามาใช้เลี้ยงดูฟูมฟักคนใต้สังกัดได้อีกด้วยแม้จะเป็นเพียงส่วนหนึ่งของศาสตร์ยอดโอสถ แต่นั่นก็มากพอให้ไป๋ฉีศึกษาอีกเนิ่นนานแล้ว พอดีเชียว นางจะได้ไปวุ่นวายกับเรื่องต่างๆ ให้น้อยลงหน่อยเจียงฉางเซิงเรียกแต้มเผยแผ่หลักคำสอนออกมาใช้ แล้วเริ่มใช้ฟังก์ชั่นจิตหวนสดับหลักคำสอนทันทีนอกจากอยากพบพานสหายเก่า เขาก็อยากถือโอกาสฟังการเทศนาสั่งสอนวิชาด้วยยามนี้เขาฝึกพลังมหามรรคาหลายสายพร้อมกันได้อย่างราบรื่น ยังไม่พบปัญหาติดขัดที่ใด คล้ายกับว่าจะฝึกบำเพ็ญต่อไปได้เรื่อยๆ แต่ความรู้สึกที่เหมือนจะฝึกต่อไปได้ชั่วนิรันดร์นี่เองที่ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจนิดๆ เขาต้องการประสบการณ์ของบรรพบุรุษวิถีเซียนทั้งหลายเจียงฉางเซิงสาดแต้มเผยแผ่หลักคำสอนทั้งหมดออกไปในคราวเดียว ต่อจากนั้นเขาก็รู้สึกว่าฟ้าดินหมุนคว้าง เขาหลับตาลงรอคอย
