“งั้นฉันส่งที่อยู่ไปให้นาย เจอกัน” เธอวางสายอย่างรวดเร็วและหยิบโทรศัพท์มาส่งข้อความหาเขา
ก่อนจะไปงานแถลงต้องให้พวกเขาเจอกันก่อน ไม่แน่ว่าอาจจะพอมีโอกาสคืนดีกันบ้าง หวังว่าพวกเขาจะทำได้ดีนะ!
หลาย ๆ เรื่องที่ผ่านเข้ามาในช่วงนี้แย่มาก หวังว่ายังพอมีสักเรื่องที่สามารถเยียวยาใจของเธอได้บ้าง
“เฮ้……..”
เธอมองไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่หน้าจอเป็นรูปหน่วนหน่วนและหยางหยาง หน้าตาน่ารักขนาดนี้เธอจินตนาการว่าหากในท้องของเธอนั้นมีลูกอยู่ เขาจะน่ารักขนาดไหนกัน
คงจะเหมือนหน่วนหน่วนกับหยางหยางแน่ ๆ ถ้าเป็นลูกชายเธอคิดว่าไม่อยากให้เหมือนจิ่งเป่ยเฉินแล้ว มีหยางหยางที่เหมือนเขาก็พอแล้ว
ถ้าหากว่าลูกสองคนถอดแบบมาคล้ายจิ่งเป่ยเฉิน บรรยากาศภายในบ้านคงเย็นเฉียบ เธอและหน่วนหน่วนจะน่าสงสารเกินไป
ถ้าเป็นผู้หญิงแล้วเหมือนหน่วนหน่วนก็ดีเหมือนกัน ถ้าเหมือนจิ่งเป่ยเฉิน ลูกสาวที่เย็นชา?
ก็ดูไม่เลว
แต่ว่า…….
ลูกไม่อยู่แล้ว ท้องแบนราบไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ
กินมื้อเที่ยงกับจิ่งเป่ยเฉิน ควงแขนเขาไว้ไม่ยอมปล่อย
และเดินเข้าไปในห้องโถงด้านใน เมื่อจิ่งเป่ยเฉินเห็นว่าในห้องโถงนั้นมีคนอื่นอยู่ สีหน้าก็เริ่มเปลี่ยนไป
