โดยเฉพาะเมื่อครู่นี้มีคนเข้ามาคัดค้านอยู่บ้าง อย่างน้อยตอนนี้ก็ได้พบเจอสายรุ้งหลังพายุฝนที่พัดผ่านไป
ภายในใจอันโหรวแม้จะรู้สึกงุนงงอยู่บ้างเล็กน้อย แต่เธอไม่รู้เลยว่าฉีหย่วนหยางจะพูดอะไร เมื่อนึกถึงของที่เธอเคยได้รับจากแม่เมื่อตอนนั้น คิดว่าคงเป็นเรื่องพวกนี้ละมั้ง
งานแต่งของเธอ เธอไม่คิดอยากจะถูกขัดจังหวะอีกครั้งจริง ๆ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอก็เชื่อจิ่งเป่ยเฉิน!
ฉีเซิ่งเทียนมองดูอันโหรวที่กำลังสวมแหวนให้จิ่งเป่ยเฉิน หัวใจของเขาก็เหมือนอยากจะสำลักความสุขออกมา แต่เมื่อนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นที่ฉีหย่วนหยางเป็นคนทำ เขาก็คิดอยากจะบีบ บคอเขาให้ตายจริง ๆ
แต่เกรงว่าสิ่งที่เขาได้รับมาจะเป็นข่าวที่เป็นความลับ ถูกเก็บเอาไว้แล้วแท้ ๆ เว้นเสียแต่เย่มู่เหยียนจะเป็นคนเปิดเผยมันออกมาด้วยตัวเอง
ไม่อย่างนั้นฉีหย่วนหยางจะเล็งเป้าหมายมาที่จิ่งเป่ยเฉินทำไมกัน
เมื่อถึงตาของจิ่งเป่ยเฉิน อันโหรวก็ได้มองไปที่ใบหน้าของจิ่งเป่ยเฉิน ไม่นานเธอก็แอบตกใจที่เห็นจิ่งเป่ยเฉินคุกเข่าลงข้างหนึ่ง เธอจึงเอ่ยเบา ๆ เพื่อเตือน “ตอนนี้ไม่จำเป็นต้อง งคุกเข่าแล้ว”
