“มีอะไรที่ไม่ได้ มีฉันอยู่ เธอจะกลัวอะไร!” ฉีเซิ่งเทียนลุกขึ้นและดึงมือของเธอไปด้านนอก
หลินจือเซี๋ยวรู้สึกประหม่าเล็กน้อย ถึงยังไงนี่ก็เป็นครั้งแรกและยังไม่ถึงเวลาเลิกงานก็ออกมาก่อน ที่สำคัญบิ๊กบอสก็ยังอยู่ที่นี่ด้วย
ทันทีที่ทั้งคู่เดินผ่านห้องทำงานของจิ่งเป่ยเฉิน ประตูห้องทำงานก็เปิดออกพอดี
หลินจือเซี๋ยวก้มหน้าลงทันที แย่แล้ว! ครั้งนี้โดนบิ๊กบอสจับได้แน่!
น้ำเสียงที่อ่อนโยนพูดขึ้นมา “จือเซี๋ยว”
เธอรีบเงยหน้าขึ้นมาทันที ก่อนจะเห็นโหรวโหรวที่ควงจิ่งเป่ยเฉินอยู่ด้านข้าง เธอมาตั้งแต่เมื่อไหร่ เธอไม่รู้เลย และดูเหมือนว่าพวกเขาจะไปกินข้าวด้วยกัน?
“พวกเธอจะไปกินข้าวใช่ไหม? ไปด้วยกันนะ!” อันโหรวมองไปที่พวกเขา
“คือว่า……ไม่ดีมั้ง! พี่สะใภ้ พวกเรา……” ฉีเซิ่งเทียนไม่รู้ว่าจะพูดยังไง เหตุผลที่จะมาปฏิเสธนั้นก็คิดไม่ออก!
หลินจือเซี๋ยวเหลือบไปมองใบหน้าที่เย็นชาของบิ๊กบอส ไปกินข้าวด้วยกันจะไม่มีปัญหาใช่ไหม ไม่กล้าจะมีด้วย ประเด็นสำคัญก็คือบิ๊กบอสอยากจะไปกินข้าวกับพวกเขาหรือเปล่า?
ปัญหานี้เป็นปัญหาใหญ่ที่สุด โอเคไหม?
“ไปเถอะ! สามีฉันเลี้ยงเอง!” อันโหรวควงจิ่งเป่ยเฉินและเดินผ่านพวกเขาไป
