สวรรค์“นายท่าน ท่านทราบอยู่แล้วหรือ”ไป๋ฉีถามอย่างระมัดระวัง ในใจนางรู้สึกเลื่อมใสนักถึงนายท่านจะไม่ค่อยก้าวออกจากตำหนักเมฆาม่วง แต่เขากลับมองเห็นทุกสิ่งในห้วงสุญญตาเจียงฉางเซิงเอ่ยว่า “เรื่องนี้เจ้าไม่ต้องใส่ใจแล้ว มันเกี่ยวพันกับกรรมมากเกินไป ระดับขั้นบำเพ็ญเท่านี้ของเจ้าหากมิทันระวังเพียงนิดก็อาจสลายเป็นเถ้าธุลี ยามปกติข้าต้องฝึกบำเพ็ญ คอยจับตาดูเจ้าตลอดมิได้”ไป๋ฉีรีบพยักหน้า แล้วถามต่อว่า “นายท่าน เหตุใดเจียงอี้ต้องเดินทางไปที่มหาสมุทรเชื่อมอนธการด้วยเล่า แล้วผู้ใดเป็นคนพาเขาไปหรือ”เจียงฉางเซิงตอบว่า “ย่อมมีคนล่อลวงเขาไป แต่นี่ก็เป็นสิ่งที่เขาเลือกเองด้วย วางใจเถิด เขาถือกำเนิดมาในยุคแห่งมหันตภัย ดวงแข็งยิ่งนัก ไม่ตายง่ายๆ หรอก”ทุกครั้งที่ปิดด่านฝึกบำเพ็ญจบ เขามักจะจับตาดูเจียงอี้อยู่เสมอ แล้วก็ถือโอกาสทำนายกรรมของเขาด้วยยิ่งขั้นบำเพ็ญของเขาสูงขึ้น เขาก็มองเห็นกรรมกับชะตาของเจียงอี้ชัดเจนแจ่มแจ้งมากกว่าเดิมพรสวรรค์ของเด็กคนนี้ทำให้เขามีนิสัยเอาแน่เอานอนมิได้ เขาไม่มีทางอยู่ในโลกสวรรค์ตลอดไปได้ หากอยู่ในโลกสวรรค์ เขาจะถูกระแวงมากเกินไป จนกลายเป็นจำกัดการเติบโตของเขา หากออกไปนอกโลกสวรรค
