์ เขาจะใช้พรสวรรค์ของตนเองได้อย่างเต็มที่มิต้องหวาดกลัวกลืนกินพลังของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง พรสวรรค์เช่นนี้เหมาะกับภัยพิบัติสิ้นกัลป์เหลือเกิน เจียงฉางเซิงตั้งตาคอยดูว่าอีกฝ่ายจะก้าวไปได้ถึงขั้นไหนแน่นอนว่าชะตากับผลกรรมมิใช่สิ่งแน่นอน ดังนั้นเจียงฉางเซิงจึงส่งคนผู้หนึ่งเดินทางไปช่วยเหลือเจียงอี้ พร้อมกับถือโอกาสทดสอบจิตใจของคนผู้นั้นไปด้วยไป๋ฉีฟังจบก็จมลงในห้วงความคิด เจียงฉางเซิงไม่สนใจนางอีก เขากลับไปฝึกบำเพ็ญต่อตัวเขาในตอนนี้อยู่ในช่วงศึกษาแก่นแท้ของมหามรรคานอกจากพลังแห่งมหามรรคาที่เขาครอบครองอยู่ในมือ เขาก็ศึกษามรรคาในเจ็ดสิบสองมุกทลายสวรรค์ด้วย ระหว่างที่เขาศึกษาพลังของมรรคาต่างๆ วรยุทธ์ของเขาก็เพิ่มพูนอยู่ตลอดมิเคยหยุดนิ่ง เขารู้ดีที่สุดว่าวรยุทธ์ของตนเองกำลังก้าวหน้าดังนั้นเขาจึงไม่กังวลใจสักนิดว่าพรสวรรค์นั่นของเจียงอี้จะเป็นภัยคุกคามต่อเขาหรือไม่ตัวเขาในตอนนี้ต้องการเพียงเวลาเท่านั้นต่อจากนี้เขาตั้งใจจะจดจ่อกับการฝึกบำเพ็ญ แม้แต่ศาสตร์ยอดโอสถเขาก็จะวางลงก่อนไป๋ฉีไม่รบกวนเขาอีก นางออกไปนอกตำหนักเมฆาม่วงแล้วนำความไปบอกกับพวกเจียงเทียนมิ่ง…ลึกเข้าไปในห้วงมิติ ณ มหาสมุทรเชื่อมอนธการ
