“โหรวโหรว เธอไม่ต้องเป็นห่วง ฉันจะช่วยเธอดูแน่นอน! ฉันให้ฉีเซิ่งเทียนช่วยเธอดูด้วย!” เธอไม่กล้า!
“ไม่เป็นไร น่าจะยุ่งอยู่” เธอวางโทรศัพท์พลางลุกขึ้น รู้สึกว่าไม่ค่อยสบายใจเท่าไรนัก
อึดอัดและไม่สบายใจ
……
แสงไฟรูปพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวบนผนังเปล่งแสงสีขาวโปร่งแสงใต้แสงไฟ โต๊ะไม้สีแดงมีชาร้อนสองแก้ววางอยู่บนนั้น หนึ่งในนั้นมีคนกำลังยกแก้วขึ้นมา
นิ้วมือที่เรียวยาวและประดับไปด้วยแหวนเพชรที่เปล่งประกายดูท่าทางรักและเอาใจใส่
ดวงตาที่สวยงามคู่หนึ่งจับจ้องไปที่ประตูที่เพิ่งเปิดออก ต้นขาเรียวยาวปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอ ก่อนจะเผยใบหน้าที่หล่อเหลาและน่าเกรงขาม ไอในร่างกายแผ่ซ่านถึงความเยือกเย็น
เย่มู่เหยียนอดไม่ได้ที่จะรวบรวมสติ ยกชาร้อนขึ้นมา ทั้ง ๆ ที่เป็นฤดูร้อนแต่เธอก็ยังคงรู้สึกหนาว
จิ่งเป่ยเฉินเหลือบตามองผู้หญิงตรงหน้าที่ไม่มีความทรงจำใดเหลืออยู่
