“ร่างกายคือสิ่งสำคัญ สวมเสื้อผ้าตามใจชอบก็ถือเป็นเรื่องดีแหละ” หลินจือเซี๋ยวเห็นรอยยิ้มบาง ๆ ที่เผยออกมาจากใบหน้าเล็ก ๆ พลันคิดถึงค่ำคืนนั้นที่ห้องผ่าตัด หัวใจของเธอก็พล ลอยรู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาแทนเพื่อน
เธอคิดไม่ออกจริง ๆ ถ้าหากว่าวันใดที่เป็นแม่คนขึ้นมาจะเป็นยังไง ตัวโหรวโหรวเองก็ชื่นชอบเด็กมาแต่ไหนแต่ไรอยู่แล้ว ตอนนี้ไม่มีลูกอยู่ ในใจของเธอจะเจ็บปวดขนาดไหนกัน?
“ฉันเองก็คิดอยากใส่ให้น้อยชิ้นอยู่หรอกนะ แต่เขาเห็นแล้วจะโกรธเอา” ไม่รู้เลยว่าหมอคนไหนบอกกับจิ่งเป่ยเฉิน แต่การที่ร่างกายของเธออ่อนแอแบบนี้ ทำให้ไม่ได้รู้สึกถึงความ มร้อนมากเท่าไรนัก
ถ้าหากใส่เพียงแค่ชิ้นเดียวก็ยังพอไหวอยู่
“บิ๊กบอสเองก็เจ็บปวดมากเลยสินะ” หลินจือเซี๋ยวพยักหน้าเบา ๆ ในคืนนั้นที่ด้านนอกห้องผ่าตัด เธอได้เห็นอีกมุมของเขา
คนที่เย็นชาขนาดนั้นกลับยืนอยู่หน้าห้องผ่าตัดตลอดเวลา และก็ลงไม้ลงมือกับถังซั่วอย่างรุนแรง พวกเขาต่างเป็นพี่น้องที่ดีต่อกันมาโดยตลอด แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว
