“ฉันได้รับมันมา เห็นมาตั้งแต่เด็ก พอโตขึ้นมากลับไม่ภักดี” แต่ว่าตอนนี้เธอกลับคิดว่าบางครั้งอยากที่จะออกแบบจริง ๆ
ช่วงนี้เธอกำลังวาดภาพเป็นสร้อยข้อมือขนาดเล็ก ว่าจะให้ลูกในท้องของเธอ
เพียงแต่ยังวาดไม่เสร็จดี ยังต้องแก้ไขอยู่ น่าจะเสร็จเรียบร้อยก่อนที่จะคลอด
“ไม่ภักดีจนกลายเป็นเธอแบบนี้ก็ไม่เลวนะ” วางแผนกลยุทธ์ได้ดีขนาดนั้น
ท่ามกลางฝูงชนเธอเห็นร่างคนที่คุ้นเคยอยู่ในนั้น เธอยังคงยืนอยู่ที่เดิม ไม่ขยับไปไหน
ถังซือเถียนมองเห็นเธออยู่ตรงนี้ก็เดินมุ่งหน้ามาทางเธอ
“พี่โหรวโหรวอยู่ที่นี่ด้วยเหรอ! พี่เฉินไม่อยู่งั้นเหรอ?” นานแล้วที่ไม่ได้เห็นพวกเขาแยกกันอยู่แบบนี้
ช่วงนี้พี่เฉินดูแลและใกล้ชิดเธอมากเกินไป
จิ่งเป่ยเฉินกำลังประชุมเรื่องสำคัญอยู่ แต่ว่าเธอไม่อยากจะนั่งรถออกไปไกลก็เลยให้หลินจือเซี๋ยวไปแทน
“ไม่อยู่” อันโหรวตอบกลับอย่างยิ้มแย้ม
ถังซือเถียนชอบจิ่งเป่ยเฉิน แต่ว่าเธอเป็นน้องสาวของถังซั่ว เธอจะเมินเฉยไม่ได้
“พี่โหรวโหรว งั้นฉันขอตัวไปดูของก่อนนะ ไม่กวนแล้ว!” ถังซือเถียนพูดจบก็เดินออกไปทันที
