ถังซือเถียนเดินเข้าไปในฝูงชน เสียงของวิเวียนก็ดังเข้ามาในหูของเธอ “คู่แข่งความรักงั้นเหรอ?”
“สายตาคมกริบมาก ไม่มีหรอกคู่แข่งความรัก” ถ้าหากว่าจิ่งเป่ยเฉินต้องการอยู่กับเธอก็คงจะอยู่ด้วยกันไปนานแล้ว
“ในเมื่อคืนดีกันแล้วก็ให้มันผ่านไป อยู่อย่างเป็นสุข ส่วนแม่เธอก็หยุดสนใจไปสักพักก่อน” ตอนนี้ไม่เห็นแม้แต่เงา เพราะงั้นความคิดเห็นทั้งหมดของเธอที่ว่าไม่ให้แต่งงานนั้นถือว่าไม่นับ
อันโหรวยิ้ม เธอเองก็อยากจะสนใจคำพูดของแม่ แต่ว่าแม่ไม่ปรากฏตัวออกมาเลย ยิ่งไปกว่านั้นคือทำไมถึงไม่ยอมให้แต่งงาน?
เว้นแต่เรื่องเมื่อหกปีก่อนจะเกี่ยวข้องกับจิ่งเป่ยเฉิน แต่ในใจยังคงเชื่อว่าไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเขา
ถังซือเถียนเดินมาตรงหน้าเธออีกครั้งอย่างกะทันหัน ในมือมีกล่องสีม่วงที่สวยงามอยู่ “พี่โหรวโหรว เมื่อก่อนมีเรื่องที่ทำผิดไปอยู่ ถ้าพี่ไม่ถือสา นี่เป็นของที่มอบให้ถือเป็นคำขอโทษจากฉัน”
“ไม่ต้องหรอก ฉันไม่ได้โกรธ” ในสายตาของเธอนั้นไม่เคยเอาถังซือเถียนมาเป็นคู่ปรับเลย
