“พี่โหรวโหรว ถ้าพี่ไม่ให้อภัยฉัน ฉันจะกลับไปบอกพี่ชาย พี่ก็รู้นิสัยของพี่ชายฉันดี แม้จะดูอ่อนโยนแบบนั้น แต่ว่าเมื่อโกรธเป็นไฟขึ้นมาแล้วละก็….. โกรธจนส่งฉันไปอยู่เมืองนอกตั้งนาน” ถังซือเถียนมองเธออย่างน้อยใจ “พี่โหรวโหรวคะ ถือว่าพี่เห็นแก่หน้าพี่ชายของฉัน ให้อภัยฉันได้ไหม? ฉันรับประกันเลยว่าหลังจากนี้จะไม่ทำเรื่องอะไรหรือพูดอะไรที่ไม่ดีกับพี่อีก”
ถังซือเถียนยังไงก็เป็นคุณหนูถังที่มีชื่อเสียง และช่วงนี้ตัวเองเป็นที่นิยมมากด้วย หนำซ้ำตอนนี้ยังมีผู้คนต่างกำลังมองดูพวกเขาอยู่
ถังซือเถียนที่พูดมาแบบนั้น ถ้าเธอยังปฏิเสธต่อไปคงต้องโดนคนเป็นหมื่นเป็นพันชี้หน้าด่าแน่……..
โชคดีที่เป็นน้ำผลไม้ ถ้าเป็นไวน์เธอคงไม่มีทางแตะมันแน่นอน
เธอรับแก้วน้ำผลไม้มาและยกขึ้นดื่ม หนึ่งอึกดื่มไปไม่น้อยทีเดียว
ถังซือเถียนเองก็ดื่มไปเล็กน้อย ใบหน้าที่สวยงามนั้นมองเธอ “พี่โหรวโหรว งั้นหลังจากนี้พวกเราเป็นพี่น้องกันแล้วนะ พี่ให้อภัยฉันแล้ว!”
อันโหรววางแก้วน้ำผลไม้ลงและยิ้มตอบ “อืม”
