ไม่ช้าเธอก็จ้องมองไปที่ฉีเซิ่งเทียนและพูดขึ้นว่า “หลีกไป!”
“เซี๋ยวเซี๋ยว เธอยังไม่ได้กินอะไรมากเลย งั้นพวกเราเปลี่ยนไปร้านอื่นดีไหม?” เขาแทบจะทนไม่ไหว คิดอยากจะตะโกนด่าเฉินเหยียนซะเดี๋ยวนี้เลย
อธิบายยังไงตอนนี้ก็ไม่มีทางเข้าใจได้ดีเลย!
“ผู้จัดการฉี ไม่ว่าคุณจะคิดเล่นอะไรหรือจะกินอะไรก็ไม่ต้องยุ่งเรื่องของฉันหรอก หวังว่าคุณจะไม่สนใจฉันอีกนะ เพราะเรื่องพวกนี้ไม่ตลกเลยสักนิด ฉันรู้สึกว่าพวกคุณทำมากเกินไ ไปแล้วจริง ๆ” หน้าอกเธอกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรงเพราะความโกรธ
ครั้งนี้เธอโกรธมากจริง ๆ
“หลินจือเซี๋ยว เธอ…….”
“ฉันกับคุณไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน!” แต่ถนนกว้าง ๆ แบบนี้เธอจะออกไปอย่างนั้นเหรอ?
ที่นี่ไม่เหมาะที่จะพูดด้วย หลินจือเซี๋ยวเองก็เดินออกไปข้างนอกแล้ว ฉีเซิ่งเทียนจึงเดินตามเธอออกไป
ไม่ช้าก็ถึงประตูทางเข้า ทันใดนั้นเธอก็รีบวิ่งไปข้างหน้าด้วยความรวดเร็วเพื่อหวังที่จะออกไป
“หลินจือเซี๋ยว เธอเดินช้าลงหน่อย!” ฉีเซิ่งเทียนมีพลังเหลือเฟือ เขาเองก็รีบวิ่งตามเธอไป
ไม่ช้าก็เห็นผู้คนด้านนอกแห่กันเข้ามา เธออาศัยจังหวะนี้พุ่งออกไปด้านนอกอย่างรวดเร็ว
“อะ…………”
