หลินจือเซี๋ยวบังเอิญชนเข้ากับคนที่กำลังเดินเข้ามาพอดี “ขอโทษค่ะ!”
เธอเอ่ยคำพูดขอโทษ ก่อนจะรีบเดินออกไปทันที
ฉีเซิ่งเทียนตอนนี้ถูกขวางด้วยผู้คน เขาพยายามจะแหวกฝูงชนเดินออกไปบ้างเช่นกัน!
ฉีเซิ่งเทียนเริ่มมองเห็นเงาของเธอที่เดินหายไปเรื่อย ๆ ก่อนจะตะโกนเสียงดังขึ้นมาทันที “หลินจือเซี๋ยว เธอหยุดเดี๋ยวนี้!”
ฝีเท้าของหลินจือเซี๋ยวไม่มีท่าทีที่จะหยุดลงเลยสักนิด ก่อนจะขึ้นรถและรีบขับออกไปจากที่นี่อย่างรวดเร็ว
“หลีกไป!” ฉีเซิ่งเทียนโกรธผู้ชายที่ตอนนี้มายืนขวางหน้าเขาไว้ “ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจนะ”
เซว์มู่มองไปที่เขา ก่อนจะยืนนิ่งขวางหน้าเขาไม่ไปไหน “คุณเป็นผู้ชายแต่กลับวิ่งไล่ตามผู้หญิงหนึ่งคน น่าอายบ้างไหม? ผมมองดูท่าทางของคุณแล้วยังไงก็น่ากลัว ถ้าหากผมเป็นผู้หญ ญิง ผมก็หนีเหมือนกัน!”
อีกอย่างนอกจากนี้สาวสวยเมื่อครู่นี้ก็เป็นคู่นัดบอดของเขา และตัวเขาเองก็จำได้ว่าผู้ชายคนนี้มายืนขวางเขาไว้อีกด้วย
ตอนนี้เขาเริ่มสงสัยแล้วว่าพวกเขาสองคนเป็นแฟนกันจริง ๆ หรือเปล่า?
ในคืนนั้นที่บาร์ ฉีเซิ่งเทียนก็พาเธอออกไปโดยไม่ถามอะไรสักคำ
