ตอนนี้ที่บ้านของเธอนั้นไม่มีเงินแล้ว เมื่อเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ศัลยกรรมออกมาไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้วเธอจะทำยังไง?
ในคืนนั้นลูกพี่ลูกน้องวิ่งหนีออกไปจากห้องโถงและได้รับการช่วยเหลือ ตอนนี้จึงไม่สนใจเธอแล้ว
ต่อจากนี้เธอจะต้องเห็นสายตาของผู้คนที่จ้องมาที่เธอด้วยใบหน้านี้งั้นเหรอ?
“เธอเป็นแบบนี้ไปศัลยกรรมใหม่ก็ยิ่งน่าเกลียดกว่าเดิม” จิ่งเป่ยเฉินมองไปที่เธอเล็กน้อย ก่อนจะมองไปที่ผู้คนที่ล้อมรอบอยู่อย่างเย็นชา
พนักงานที่มองดูอย่างตื่นเต้นรีบเดินหนีออกไปทันที ภายในห้องโถงจึงกลับมาเงียบอีกครั้ง
นอกจากพวกเขาก็เหลือเพียงเจ้าหน้ารักษาความปลอดภัยและแผนกต้อนรับเท่านั้น
“อันโหรว ฉันผิดไปแล้ว ผิดไปแล้วจริง ๆ เธอช่วยฉันพูดหน่อยเถอะนะ!” เหอเหมียวมองอันโหรวพลางขยับเข้าไปใกล้เธอ
จิ่งเป่ยเฉินเดินมาขวางด้านหน้า ไอเย็นจากตัวเขาเยือกเย็นราวกับน้ำแข็ง เขาจ้องมองเธออย่างไร้สีหน้าใด ๆ
