อดเวลาแรงกดดันอันน่าหวาดกลัวสองสายร่วงลงมาเบื้องล่างมันทำให้ผู้บำเพ็ญเซียนและผู้ฝึกยุทธ์ทั้งหลายในโลกคุนหลุนแตกตื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งแดนสวรรค์ หลังจากที่จักรพรรดิสวรรค์ไม่อยู่ มหาจักรพรรดิจื่อเวยเจียงซิ่วก็เป็นผู้ดูแลแดนสวรรค์แห่งโลกคุนหลุนชั่วคราว เขาลงมือว่องไวอย่างยิ่งใช้เวลาสั้นเพียงนิดเดียวก็พาเทพเซียนทั้งหลายเหาะออกมานอกโลกคุนหลุนสายตานับไม่ถ้วนจับจ้องร่างของฟ้าดินสรวล ฟ้าดินสรวลรีบยกมือโบก “ไม่เกี่ยวกับข้านะ ศัตรูอยู่ข้างบนนั่นต่างหาก”มหาจักรพรรดิจื่อเวยเงยหน้ามอง ด้านบนนั้นมีคลื่นสั่นสะเทือนระลอกแล้วระลอกเล่าซัดออกมาจากความมืดมิดพวกมันแผ่ไปไกลสุดลูกหูลูกตา หากนำโลกคุนหลุนไปวางไว้ในนั้น มันคงประดุจทรายเม็ดหนึ่งท่ามกลางเกลียวคลื่นโหมคลั่ง ช่างเล็กกระจ้อยร่อยอย่างยิ่งเว้นเสียแต่ฝั่งหนึ่งของเกลียวคลื่นที่ถูกความมืดมิดกั้นขวางเอาไว้ได้ ความมืดมิดที่แท้จริงบริเวณนั้นคือสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นตอนเจียงฉางเซิงเผชิญหน้ากับพลังโชคชะตาของวิถียุทธ์อภินิหารฟ้าดินสิ้นสลายทำให้เกิดเขตต้องห้ามแห่งหนึ่งที่ผู้บำเพ็ญเซียนมักจะแวะไปสำรวจดูมันเป็นระยะเมื่อเข้ามาใกล้ เทพเซียนทั้งหลายก็สัมผัสแรงกดดันลึกลับสองส
