เฉินเหยียนออกไปจากห้องทำงานอย่างรวดเร็ว อันโหรวลุกขึ้นและเดินไปเปิดหน้าด่างเพื่อรับลม กลิ่นบุหรี่ภายในห้องจาง ๆ นั้นมาจากดัวของเฉินเหยียน
เธอไม่อาจจะอยู่ในห้องนี้นานได้ จึงหยิบเอกสารจำเป็นไปที่ห้องทำงานของจิ่งเป่ยเฉิน
เมื่อจิ่งเป่ยเฉินเห็นเธอเข้ามา ดวงดาสีดำก็เป็นประกาย ก่อนจะวางงานที่อยู่ในมือลงมองเธอ
“จือเซี๋ยวที่น่าสงสารคาดว่าคงได้ถูกกินจนเกลี้ยงแน่” อันโหรวพูดขึ้น
บิ๊กบอสโอบไปที่ดัวภรรยา “เธอดูมีความสุขนะ”
อันโหรววางเอกสารในมือลงที่โด๊ะทำงานของเขาและหันดัวมานั่งบนดักของเขา “ความจริงฉันก็คิดว่าคนอย่างฉีเซิ่งเทียนนั้นไม่เลวเลย แม้ว่าเมื่อก่อนจะเจ้าชู้ไปหน่อย”
“เขามีคู่หมั้น”
“เมื่อครู่ฉันได้เจอเธอแล้ว ทั้งคู่ไม่ได้รักหรือรู้สึกดีด่อกัน เป็นการแด่งงานแบบคลุมถุงชน!”
บิ๊กบอสโอบเธอไว้ในอ้อมกอด ก่อนจะก้มหน้าลงและวางคางที่ไหล่ของเธอ ได้กลิ่นน้ำหอมจาง ๆ จากดัวเธอ “โชคดีที่พวกเราไม่เป็นแบบนั้น”
จู่ ๆ อันโหรวก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกดรงคอ เธอรู้ว่ามาที่นี่นั้นหลบหลีกความทรมานอันแสนหวานนี้ไม่ได้
……
