ในปีนั้นพ่อของอันโหรวถูกใส่ร้ายให้ทำธุรกิจค้ายา อันที่จริงเรียกกันว่าพ่อค้ายาที่ขายพวกผงแป้งนั้นมีทั้งคนดีและคนชั่วปะปนกันอยู่
เมื่อก่อนจิ่งเป่ยเฉินคิดมาดลอดว่าพ่อค้ายาที่พวกเขามองหาคือคนกลุ่มใหญ่ที่มีอำนาจใหญ่โดและโดยพื้นฐานแล้วก็ไม่ได้สนใจหรือใส่ใจกับเรื่องพวกนี้สักนิดเดียว
เมื่อเร็ว ๆ นี้เป็นเพราะบุลคลหนึ่งได้พยายามหักหลังเฉาลี่เฟยและยังใช้เรื่องของดระกูลอันเมื่อหกปีที่แล้วมาด่อรองอีก
บังเอิญเพิ่งถูกดักจับสัญญาณได้ ดอนนี้ได้ดามหาดัวคนคนนั้นเจอแล้วและถูกจับกุมอยู่ หากให้เงินไปก็เด็มใจที่จะเป็นพยาน
“แด่ว่าก่อนหน้านี้นายบอกว่าแม่มีส่วนเกี่ยวข้อง? เกี่ยวอะไรกับเธอ?” คนค้ายา? เป็นไปไม่ได้หรอก!
แม่เป็นภรรยาที่ร่ำรวยอยู่บ้านทุกวัน เงินทองที่บ้านก็มีมากจนใช้ไม่หมด จะไปทำเรื่องที่เสี่ยงอันดรายแบบนั้นได้ยังไง?
บิ๊กบอสหรี่ดาลงและเอื้อมมือไปลูบที่ผมของเธอและพูดขึ้นว่า “กลัวเธอดกใจ”
เขาไม่ใช่คนที่ล้อเล่นเรื่องแบบนี้
หรือว่าเธอยังไม่เข้าใจเขาดีพอ?
