เขากอดเธอแน่นขึ้น “เพราะงั้นยิ่งไปไม่ได้เลย”
บิ๊กบอสยิ่งรู้สึกเจ็บปวดมากขึ้น
เจ็บปวดที่ตัวเองไม่รีบตามหาเธอ ถ้าเขาตามหาเธอ พวกเขาคงไม่มีชีวิตแบบนั้น
อันโหรวโกรธเล็กน้อย เธอไม่อยากจะอยู่แต่ในบ้านไปตลอด ตอนเช้าเขาก็ไม่อยู่บ้าน หยางหยางกับหน่วนหน่วนก็ไปโรงเรียน เหลือเธอเพียงคนเดียว
น่าเบื่อเกินไป……..
“ช่วงนี้ที่ฉันไม่อยู่บริษัทคงจะดีมากเลยสินะ! ฉันแค่ไปเฉย ๆ ไม่ต้องทำงานหนักขนาดนั้นก็ได้ ฉันอยากอยู่กับนาย ตอนเช้านายไม่คิดอยากจะเห็นฉันทุกย่างก้าวงั้นเหรอ?” ถ้าหากว่าเข ขากล้าพูดว่าไม่ เธอก็จะไม่ไปจริง ๆ
ไม่ไปทำงานที่บริษัทของเขา แล้วค่อยไปทำงานที่บริษัทของคนอื่นแทน
ไม่เชื่อหรอกว่าผู้อำนวยการแผนกการวางแผนของ TE และหัวหน้าเลขานุการของบริษัทจิ่งจะหางานไม่ได้
“อยาก”
โหรวโหรวของเขามักจะหาทางมาประนีประนอมกับเขา แน่นอนว่าเขาอยากจะเห็นเธอทุกวัน และสามารถที่จะอยู่ในสายตาของเขาเป็นครั้งคราว
“งั้นก็ตัดสินใจแบบนี้แหละ”
“อืม……” จิ่งเป่ยเฉินก้มลงมองเธอ “มีรางวัลอะไร?”